ทันใดนั้น!มัคนายกก็รู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก เขารีบสูดหายใจเข้าลึก ยังไม่ทันได้ปล่อยออกมา ก็ได้ยินเสียงตํ่าที่กดดันของเทพธิดา“พิธีใกล้จบแล้วใช่หรือไม่?”เมื่อมัคนายกได้ยินเช่นนั้น จึงยกมุมปากแล้วหันกลับมา โดยมือข้างหนึ่งที่อยู่ด้านหน้า ห้อยสร้อยประคำเส้นใหญ่คล้องมืออยู่ เขาโค้งคำนับและพูดว่า:“อมิตตาพุทธ เทพธิดาโปรดอย่าเพิ่งร้อนใจ ขอประทานอภัยที่อาตมาต้องพูดตามตรง พิธีการเพิ่งจะเริ่ม”เพิ่ง! จะ! เริ่ม!?ยังจะมาบอกว่าอย่าเพิ่งร้อนใจงั้นรึ?เดี๋ยวก็ใส่หน้าให้ซะเลย!ยืนจนตีนชาหมดแล้ว แต่กลับมาบอกว่าเพิ่งเริ่มเนี่ยนะ?แกล้งกันรึไง?หลานเยาเยาแทบจะกระอักเลือดตาย จึงขมวดคิ้ว แล้วมองเขาอย่างไร้อารมณ์“มีทางออกอย่างไรบ้าง?” ใช้เส้นสายให้จบๆไปไรงี้?หากยังประกอบพิธีต่อไปละก็ นางกลัวว่านางจะพลั้งทำเรื่องผิดศีลธรรมไปซะก่อน829
อย่างเช่น: ทุ่มไอ้กระถางธูปนี่ซะ！มัคนายกดูเป็นคนจริงจังและเที่ยงธรรม เหมือนว่าจะไม่มีจังหวะที่จะพูดคุยเลยแม้แต่น้อยหลานเยาเยาจิตใจหมองหม่นพวกพระหัวโล้นต่างก็เป็นเช่นนี้ พอไม่เข้าใจก็จะเบี่ยงหน้าหนีไม่รับรู้ดูทรงแล้วคงจะไม่ยอมอ่อนข้อให้ แม้แต่จะหลับหูหลับตาทำๆไปก็คงจะไม่ทำดังนั้น！นางจึงถอดใจ ตัดสินใจที่จะหาวิธีอื่นแต่ใครจะไปรู้……ว่ามัคนายกจะไอ: “แค่กๆ!” ดึงดูดความสนใจของนางหลังนางหันไปมองเขา ตาของเขากระพริบปริบๆๆ“……”ตากระตุก?หลานเยาเยามองเขาที่ทำเรื่องบาปกรรมอยู่เงียบๆ……เมื่อเห็นว่าน
