างไม่ตอบสนอง มัคนายกก็เหมือนจะรู้ตัวว่าสื่อสารพลาดไป เช่นนั้นจึงเริ่มขยับปากอีกครั้งปากพะงาบๆ ทั้งยังพะงาบแบบน่าเกลียดสุดๆ อย่างกับคนลงแดงยังไงยังงั้น830
โชคดีที่ครั้งนี้ หลานเยาเยาเข้าใจแล้ว มุมปากของเขายื่นบอกให้มองไปด้านขวาตรงนั้นมีประตูหลังอยู่……พริบตาเดียว！หลานเยาเยาเผยอมุมปาก แล้วหายวับไปต่อหน้าต่อตามัคนายก“เห้อ……”มัคนายกถอนหายใจออกมา！อั่ยย๊า！เป็นมัคนายกปีนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ！อย่างไรก็ตามความน่าเกรงขาม และความซื่อตรงอันเที่ยงธรรมของเขาคงยังไม่เสียหายไปหรอกกระมัง?แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นเหล่าสาวกที่นั่งอยู่บนอาสนะ แต่ละคนมองเขาอย่างอํ้าอึ้งมัคนายกแข็งทื่อ………——แทบจะทุกคนที่มาร่วมงานวัด ต่างกำลังคุกเข่าด้วยความเลื่อมใส ณ บันไดที่ทอดยาว เฝ้ารอจนกว่าจะเสร็จสิ้นพิธีของงานวัดส่วนหลานเยาเยาที่ชิ่งออกมา ตอนแรกกะว่าจะกลับไปที่เรือนสี่ประสานนอนดีดเครื่องดนตรีเล่นสักหน่อยแต่!831
คิดไปคิดมานางก็อยากจะตรวจสอบดูสักหน่อยว่าปีก่อนๆแม่มาทำการใดที่นี่ ว่าจะไปถามมัคนายกของที่นี่ก่อนแต่ว่า มันเป็นเรื่องตั้งกี่สิบปีมาแล้ว มัคนายกก็เปลี่ยนไปตั้งสอบรอบ คิดว่ามัคนายกคนปัจจุบันคงรู้อะไรไม่มากนักหากจะไปถามมัคนายก สู้ไปหาประวัติการบูรณะของวัดจะดีกว่าจากนั้นก็ไปหาตามช่วงปีที่แม่มาที่นี่ แล้วดูว่ามีเรื่องที่ยิ่งใหญ่สำคัญๆอะไรบ้างก็สิ้นเรื่อหากหาไม่ได้จริงๆละก็ ค่อยไปถามมัคนายกว่าเขารู้เรื่องอะไรบ้างหรือ
