ยินเช่นนั้นทุกคนก็แตกตื่นอ๋องเย่ไม่เคยมาร่วมงานวัด เพราะว่าเมื่อก่อนต้องปกป้องแถบชายแดน พอหลังจากนั้นก็เป็นเพราะว่าไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงหรือต่อให้อยู่ในเมืองหลวง เขาก็ไม่เคยคิดที่จะมาอยู่ดีคิดไม่ถึงเลยว่างานวัดปีหนี้ จะไม่ใช่แค่เทพธิดาที่มา อ๋องเย่ก็มาด้วยเช่นกันอีกทั้ง!สิ่งที่สำคัญที่สุด คืออ๋องเย่กับเทพธิดานั่งรถม้ามาด้วยกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้คนไม่เคยจะคาดคิดหลังผู้คนแตกตื่น ก็เปล่งเสียงคารวะกันอย่างพร้อมเพรียงอีกครั้ง810
“ถวายบังคมอ๋องเย่!”“ลุกขึ้นเถอะ!”หลังจากที่อ๋องเย่ลงมาจากรถม้าแล้วให้ทุกคนลุกขึ้น ก็เหลือบไปเห็น แววตาที่ยิ้มอยู่ลึกๆของหลานเยาเยาในชั่วพริบตา ก็สะบัดแขนเสื้อ เดินเข้าวัดไปเฉินเสี้ยงมองอ๋องเย่ที่มีสีหน้าไม่สู้ดีเดินไกลออกไป จึงเลื่อนสายตาไปทางเทพธิดา“เทพธิดา อ๋องเย่ท่าน……” เป็นอะไรไป?“เรื่องเล็กน้อย ไม่ใช่ปัญหา!”นางต้องรายงานพวกเขาด้วยงั้นรึ? ไม่คิดกันหน่อยรึไงว่านางเป็นใคร ก็เป็นคนที่ไม่เห็นหัวฮ่องเต้เลยไงเพราะว่ายังเช้าอยู่มาก และที่ยิ่งไปกว่านั้น องค์รัชทายาทก็ยังมาไม่ถึงและคนก็เยอะมาก หลานเยาเยาไม่อยากเดินชม จึงได้ให้มัคนายกจัดเรือนสี่ประสานให้แก่นางพองานวัดจะเริ่มแล้วค่อยมาเรียกนางแต่ไหนแต่ไร พุทธศาสนาและวัดวาอารามต่างเป็นสถานที่ที่เงียบสงบแต่!หลานเยาเยาไม่คิดไม่ฝันเลยว่า ในวันนี้ แม้แต่เรือนสี่ประสานก็ยังอึกทึกครึกโครม“พระสงฆ์องค์นี้นี่ยังไงกัน? ไม่เข้าใจท
