ดี พอท่านผู้อาวุโสเมิ่งจากไป นางก็เชิญนักปรุงยาทองไปตรวจรักษาหวังกวน และให้ยารักษาบาดแผลแก่เขา
ท่านผู้อาวุโสเมิ่งลงมือพอประมาณ หวังกวนไม่ได้บาดเจ็บสาหัส แต่ปวดเอวปวดหลัง ต้องทรมานอยู่สองวัน
เสี่ยวหมิงนั้นน่าสงสารกว่า หลี่ลี่ส่งคนรับใช้คนหนึ่งไปติดตามเสี่ยวหมิง ไม่เพียงแต่ไม่ให้การรักษา แต่ยังให้คนรับใช้คนนั้นคอยถามอาการของเสี่ยวหมิงเป็นระยะ เพื่อจดบันทึกทุกอย่าง เสี่ยวหมิงทั้งปวดท้อง ทั้งต้องตอบคำถามไม่หยุด แม้แต่คำถามน่ารังเกียจอย่าง “อุจจาระมากน้อยเพียงใด?” “ปัสสาวะมากน้อยเพียงใด?” ทำเอาเขาอยากตายเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ผ่านไปครึ่งวันภายใต้การรบกวนไม่หยุด ในที่สุดเสี่ยวหมิงก็ทนไม่ไหว ร้องครวญครางเสียงดัง พอดีหลิวเหมยเอ๋อร์ทำหน้าที่อย่างรับผิดชอบ มาตรวจและบันทึกอีกครั้งในตอนบ่าย เสี่ยวหมิงวิ่งเข้าไปหา คุกเข่าลงพรวด “เทพธิดา ข้าขอร้องท่าน ข้าทนไม่ไหวแล้ว ได้โปรดขอร้องท่านหลี่ลี่ให้ปล่อยข้าไปเถิด อย่าให้คนรับใช้คนนั้นมาถามคำถามข้างกายข้าอีกเลย”
แม้ว่าเสี่ยวหมิงคนนี้จะเป็นคนเลว หลายครั้งวางแผนเล่นงานหลิวเหมยเอ๋อร์ แต่ทนการอ้อนวอนไม่ไหว หลิวเหมยเอ๋อร์ก็ยังเป็นสาวน้อย ใจอ่อน จึงสั่งให้คนรับใช้คนนั้นหยุดบันทึก
“หากเจ้ากล้าไม่เชื่อฟังอีก ข้าจะเอาเจ้ามาทดลองยาอีกครั้ง” หลิวเหมยเอ๋อร์ยังไม่วางใจจึงขู่อีกประโยค เห็นเสี่ยวหมิงตกใจจนขี้แตกเดินจากไป ในใจก็รู้สึกพอใจ
ตอนนี้ศิษย์ทั้งหลายต่างอยู่ในท
