าจากในรถม้าทันทีที่จื่อซีได้สติ ก็เหาะไปบนที่นั่งคนขับรถม้าในพริบตา จากนั้นก็ลงแส้ รถม้าก็เร่งความเร็วออกไป793
บนถนนแออัดไปด้วยผู้คน แออัดมากจนเป็นประวัติการณ์ ผู้คนที่เดินเท้า หรือรถม้า ต่างก็ต้องเคลื่อนตัวช้าลงเมื่อถึงที่นัดพบ กลับไม่เห็นรถม้าของรัชทายาทเย่หลีเฉิน หลานเยาเยาก็รู้เลยว่าเขาจะต้องถูกขวางอยู่ทางเป็นแน่เช่นนั้น!นางหันไปทางผ้าม่าน และพูดเรียบๆ“ไปที่งานวัด”“ขอรับ!”เพราะว่าเป็นรถม้าของเทพธิดา ไม่ว่าจะเป็นคนเดินเท้า หรือรถม้าที่วิ่งไปมา ต่างก็หลีกทางให้แต่ถึงเช่นนั้น ความเร็วของรถม้า ก็ยังช้าอยู่มากทั้งนี้ทั้งนั้น!การหลีกทางก็ย่อมมีกระบวนการของมันที่โชคดีคือ ช่วงเวลาแห่งการรอคอยอันแสนยาวนานนี้ เย่แจ๋หยิ่งไม่ปริปากพูดอะไรสักคำก็แน่สิ!ในเมื่อเขาลอบขึ้นรถม้ามาได้ ก็คงขี้เกียจที่จะพูดแล้วแหล่ะในที่สุดมันก็ทำให้ความร้อนรุ่มในใจของนางลดน้อยลงไป อย่างไรก็ตาม ถึงในใจจะไม่รุ่มร้อนแล้ว แต่บรรยากาศกลับอึดอัดมากขึ้นเรื่อยๆ794
เย่แจ๋หยิ่งเยือกเย็นอย่างกับพระพุทธรูปขนาดนี้ รังสีแผ่เต็มไปหมด ไม่สามารถละเลยการมีตัวตนของเขาได้เลยยิ่งคิดที่จะไม่มองเขามากเท่าไหร่ หางตากลับยิ่งเห็นภาพเขามากขึ้นเท่านั้นกรี๊ด!อะไรเนี้ย!นางไม่ได้อยากจะอยู่ในรถม้านี่เลยแม้แต่น้อย หากไม่ใช่เพื่อภาพลักษณ์ของเทพธิดาละก็ นางขี่สวนหยู่แสนสง่ามาตั้งนานแล้วในเมื่ออับจนหนทาง นางก็ได้แค่ทำเป็นตาย พิงตัวไปกับรถม้า เอามือเ
