่งมันมาตั้งสิบปีกว่า อีกทั้งไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ข้าก็ใช้มันไปไหนมาไหนตลอดหากไม่ใช่เพราะฝีมือของเจ้า มันก็คงไม่ตกหน้าผาไปในเรื่องของการชดเชย ก็น่าจะมีค่าชดเชยความเสียหายด้านจิตใจด้วย”เย่แจ๋หยิ่งพูดจบอย่างเฉยเมย และเอนตัวพิงรถม้าอย่างเฉื่อยชาท่ามกลางท่าทางที่ดูโกรธๆของนาง เขาก็รินชาให้ตัวเอง แล้วลิ้มรสมันอย่างปลื้มปิติหลานเยาเยา: “·····”ปัดโธ่เอ้ย!จะชดเชยความเสียหายด้านจิตใจอะไรอีก?เรียนจากไหนมาเนี้ย?นางค่อยๆสงบอารมณ์ที่ขึ้นๆลงๆภายในใจ เม้มริมฝีปากแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ“ก็ได้ เพราะมันก็คงไม่ง่าย กว่าอ๋องเย่จะลอบขึ้นมาบนรถม้านี้ได้!”มาอยู่ตำหนักเทพธิดาก็ตั้งนมนาน เดาว่าเขาคงจะไม่เคยพูดเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยกระมัง?792
“รู้ก็ดี!”“เจ้า······” หลานเยาเยาแทบจะกระอักเลือดแม่งเอ้ย!ยังจะมีหน้ามายอมรับอยู่อีก!จะโมโหไม่ได้ จะโมโหไม่ได้ นางจะต้องเก็บอาการรักษาภาพพจน์เทพธิดาผู้สูงศักดิ์ที่สง่าผ่าเผยเอาไว้ใช่แล้ว โลกนี้ช่างสวยงาม แต่นางกลับมารู้สึกหงุดหงิด แบบนี้ไม่ดี แบบนี้ไม่งามหลังจากกดระงับความโกรธภายในใจ หลานเยาเยาก็สะบัดแขนเสื้ออุ้มจิ่วเซียวหวงเพ่ยเข้าไปในรถม้าจื่อซีที่มึนงงเล็กน้อย ก็อ้าปากหวออย่างช่วยไม่ได้หน้าของคุณหนูแดงไปหมดแล้ว เดาว่าตอนนี้คุณหนูคงอยากจะระเบิดจะแย่แล้วมั้งเพียงแต่·····พ่อจ๋าแม่จ๋า ขอให้พวกเขาอย่าได้ตีกันในนี้เลยเถอะนะ!“ยังไม่ไปอีก?”เสียงหงุดหงิดที่ทุ้มตํ่าของหลานเยาเยาดังม
