เอ่อ……ไม่ใช่ว่ามีเรื่องที่จะปรึกษากันหรอกรึ?ใยถึงได้ไปเสียแล้ว?อีกทั้งยังทำหน้าบึ้งตึง มันหมายความว่าอย่างไรกัน?มองตามแผ่นหลังของเย่แจ๋หยิ่งที่ห่างออกไป หลานเยาเยาก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าแล้วถือโอกาสค่อยๆจิบชาไปเสีย……ถึงเวลาทานอาหารเย็นโหลวเย่วฮัมเพลง กระโดดโลดเต้นออกมาจากคุกลับใช่แล้ว!อ่านไม่ผิด โหลวเย่วอาศัยอยู่ในคุกลับตั้งแต่ที่ปีนเข้ามาในตำหนักเทพธิดากลางดึกคืนนั้น ก็อยู่แต่ในคุกลับมาตลอดนอกจากด้านในที่มืดสนิท และบรรยากาศที่วังเวงไปนิด ที่เหลือก็ถือว่าดีเลยทีเดียวนางอยู่จนเคยชินไปแล้วเมื่อนางมาถึงห้องครัว ประตูห้องกลับลงกลอน พอได้มองผ่านหน้าต่างเข้าไปก็เห็นว่าบนโต๊ะมีแต่ความว่างเปล่า ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะแปลกใจอาหารล่ะ?โจ๊กล่ะ?779
เหตุใดถึงได้ว่างเปล่า?แล้วกลอนประตูก็ยังล็อคอีก……นางจึงคิดว่าตัวเองคงเข้าใจเวลาผิด และมาเร็วเกินไปดังนั้น จึงเรียกสาวใช้มาสอบถาม และสาวใช้ที่ตอบคำถามก็ทำให้นางลุกลี้ลุกลนอย่างช่วยไม่ได้เทพธิดาออกไปตั้งนานแล้ว วันนี้ก็ยังไม่กลับมา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปห้องครัวเล็กนั้น นอกจากเทพธิดาแล้ว ใครก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปส่วนอาหารของนาง จะส่งคนเอาไปให้นางที่คุกลับโดยเฉพาะ“แล้วโจ๊กล่ะ?”โหลวเย่วถามอย่างรีบร้อน“โจ๊กหรือเจ้าคะ?” สาวใช้ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็คิดว่าองค์หญิงยังอยากจะกินโจ๊ก จึงพูดว่า:“องค์หญิง ที่ห้องอาหารไม่มีโจ๊กเลยเจ้าค่ะ หากองค์หญิงชอบ ข้าน้อยจะไปบอ
