กแม่ครัว ให้พวกเขาเคี่ยวให้ท่านสักถ้วยนะเจ้าคะ”เมื่อได้ยินเช่นนั้น!สีหน้าของโหลวเย่วก็เปี่ยมปิติ“ดีๆๆ ไปเร็ว ไปเร็วเข้า ยิ่งเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี”หลังโหลวเย่วกลับมายังคุกลับ และกินข้าวหมดอย่างสบายอกสบายใจ ไม่นานเท่าไหร่ สาวใช้ก็นำโจ๊กมาส่งให้นาง780
ไม่นานนัก!โหลวเย่วก็ถือโจ๊กมาถึงหน้าประตูห้องบรรทมของเสด็จอาหลังเย่แจ๋หยิ่งได้ถือโจ๊กเข้าไปอย่างเคย แต่เมื่อถามถึงรสชาติ เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วหลังชิมไปคำนึง สีหน้าก็เคร่งขรึมทันทีจากนั้น!เขาก็วางช้อน แล้วเดินออกมาเมื่อเห็นโหลวเย่วที่ยังยืนอยู่ตรงประตู ก็พูดอย่างไม่ใยดีว่า:“ต่อไปไม่ต้องเอาโจ๊กมาให้แล้ว”“อะ……”โหลวเย่วดูมึนงง จากนั้นหน้าก็ชา ราวกับว่าไม่รู้จะทำเช่นไรดีหรือว่ามาส่งโจ๊กช้าเกินไป ก็เลยทำให้เสด็จอาไม่พอใจงั้นรึ?ไม่ว่าจะด้วยเหตุนี้หรือไม่ นางก็ไม่กล้าถามอยู่ดี!หากไม่ใช่เพราะว่าจะกลับมาอยู่ที่จวนอ๋องเย่ มีรึที่นางจะไม่หลบไปให้ไกลเมื่อได้เห็นเสด็จอา?แล้วจะยังกล้าเข้าหาอีกได้อย่างไรกัน?เสียง “ปัง” ดังขึ้นประตูห้องถูกปิดลงอีกครั้ง781
มองดูประตูที่ปิดสนิท ดวงตาของโหลวเย่วก็หมองหม่นมากขึ้นเรื่อยๆ ในใจก็ห่อเหี่ยวลงด้วยเหมือนกันนางรู้ว่าเสด็จอาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นในเมื่อเสด็จอาไม่ให้นางส่งโจ๊ก งั้นก็ชัดแล้วว่า เสด็จอาไม่ได้จะให้นางกลับมาอยู่ที่นี่อีกแล้วฮึกฮึกฮึก……จะทำเช่นไรดี?ในเมื่ออาศัยอยู่ในตำหนักของเสด็จอามาก็ตั้งนานหลายปี นางม
