อันหนึ่งเท่านั้นแต่ที่แปลกก็คือ ในเวลาไม่กี่สิบปีนี้ พิณกู่ฉินจื่อหลิงก็ดังสะท้านวงการยุทธจักรอย่างกะทันหัน สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งราชสำนักและหมู่ปราชาชน กลายเป็นสิ่งของที่ทุกคนอยากได้มาครอง”718
โด่งดังขึ้นในพริบตาในนี้ต้องมีลับลมคมในแน่ตามที่คาด!“พิณกู่ฉินจื่อหลิงชื่อเสียงดังก้องโลกอย่างกะทันหัน ทั้งหมดเป็นเพราะคำเล่าลือตามท้องถนน”“คำเล่าลือตามท้องถนน?”หลานเยาเยาสงสัยเล็กน้อย“ใช่ เป็นเพราะคำเล่าลือตามท้องถนน คำเล่าลือบอกว่า พิณกู่ฉินจื่อหลิงเป็นพิณกู่ฉินที่ตกทอดมาจากสวรรค์ ผู้ครอบครองพิณ จะสามารถบำเพ็ญฌานเป็นเทพเซียนได้ อายุยืนยาว ใบหน้าไม่แก่ไปตามกาลเวลา”พูดถึงตรงนี้ ป่ายเม่ยเซิงก็มองนางแวบหนึ่ง“เหล่านี้คือคำเล่าลือตามท้องถนน ก็เป็นเช่นเดียวกับเทพนิยายที่เล่าสืบต่อกันมาจะมีคนเชื่อได้เช่นไร?”นํ้าเสียงเบาๆของนาง แต่ในดวงตากลับดูเคร่งขรึมไป“เหล่านี้เป็นช่วงการเริ่มต้นของคำเล่าลือ ผู้คนเพียงทำเหมือนเป็นการฟังนิยายแต่ว่า หลังจากนั้นผู้คนพบว่า คนที่มีพิณกู่ฉินจื่อหลิงนั่น ก็คือเทพธิดาที่ควรจะตายไปตั้งแต่สองสามร้อยปีที่แล้ว”ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยาก็ผุดยืนขึ้นทันใด719
“เจ้าพูดว่าอะไร?”ราวกับว่านางค้นพบกับความลับใหญ่หลวงความลับหนึ่ง ดังนั้นจิตใจจึงรู้สึกเหน็บหนาว“เยาเยา เจ้าอย่าตื่นตระหนก ข้ายังพูดไม่จบนะ!”“รีบพูด”“เรื่องนั้นก่อให้เกิดความโกลาหลขึ้น ก็เริ่มจากช่วงเวลานั้นมา ผู้คนก็เริ่มแย่
