งต้องปวดร้าวในอกเช่นกัน …..ทำไมคราวนี้ถึงไม่เป็นเช่นนั้น?หรือจะเป็นไปได้ว่ามีบางอย่างขาดหายไป?นางกำลังครุ่นคิดจนสมองมึนงง นอกห้องนอน พลันแว่วเสียงม้าเสียงหนึ่งดังลอดเข้ามา ทำให้นางอดขมวดคิ้วไม่ได้นี่ใครมาอีกล่ะ?ที่นี่คือตำหนักเทพธิดาอันสง่างามทรงเกียรติ ม้าก็ควรจะถูกขังไว้ในคอกม้าโน่นสิไฉนจึงปล่อยให้ม้าเดินเพ่นพ่านไปมาในตำหนัก ทั้งยังเดินเพ่นพ่าน จนมาถึงห้องนอนของนางได้ล่ะนี่?691
คิดได้ดังนั้นแล้ว!นางวางพิณจิ่วเซียวหวงเพ่ยลงอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงเดินไปเปิดประตู ด้วยใบหน้าดำคลํ้ามืดทะมึนทันทีที่เปิดประตูออก ก็ได้เห็นยอดอาชารูปร่างแข็งแกร่งทรงพลัง ยืนตระหง่านอยู่ที่ชานบันไดหน้าประตูห้องของนาง เงยหน้าขึ้น มองมาที่นางอย่างเย่อหยิ่งเอิ่ม······การได้แลกสายตากับยอดม้าพันธุ์ดี ที่แสนเย่อหยิ่งทระนง เป็นประสบการณ์แบบไหนน่ะหรือ?ก็เป็นอะไรที่หลานเยาเยารู้สึกว่า โดนดูหมิ่นดูแคลนอย่างอธิบายไม่ถูกเลยน่ะสิ!นี่ไม่ใช่เล่หกของเย่แจ๋หยิ่งหรอกหรือ?มันวิ่งมาจนถึงที่นี่ได้อย่างไร?หลานเยาเยาเดินอย่างกังขาเข้าไป ก้าวลงตามขั้นบันได เดินเชื่องช้าไปยังเบื้องหน้าของเล่หกไม่รอให้นางก้าวเข้าใกล้ในระยะเกินสิบก้าว ก็ได้เห็นว่าเล่หกกำลังจ้องมองนางอย่างระแวดระวัง ทั้งยังก้าวถอยหลังไปหลายก้าวอย่างรวดเร็ว ป้องกันตัวเอง เสมือนดั่งนางเป็นหัวขโมยอย่างไรอย่างนั้น“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าพยศมาก นอกจากเย่แจ๋หยิ่งแล้ว ก็ไม่มีใ
