ายก็ไม่ปาน ภายในห้องเหลือเพียงหลานเยาเยา กับหานแสเพียงสองคนเท่านั้นเมื่อเจอกับสถานการณ์นี้เข้าไปหลานเยาเยาถึงกับอดกุมหน้าผากไม่ได้ตอนนี้นางแต่งกายด้วยชุดของผู้ชาย อีกทั้งยังดูงดงามหาใดเปรียบ ซึ่งเดิมทีมันก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรแต่เมื่อถูกหานแสพูดอย่างนั้นเข้าไป ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา ก็ดูคลุมเครือขึ้นมาทันทีดูเหมือนว่า บรรดาลูกน้องจะเริ่มเปิดประเด็น ถกกันอย่างเป็นการส่วนตัวอีกครั้งแล้วประมาณว่ามีรสนิยมชอบผู้ชาย หรือนิยมตัดแขนเสื้อ อะไรทำนองนี้สุดท้ายแล้ว!เวลาที่นางปฏิบัติหน้าที่ นางมักจะสวมชุดผู้ชายอยู่ตลอด คนที่ไม่รู้จึงมักคิดว่านางเป็นผู้ชายเป็นเพราะหลังจากการถอนพิษกู่จิ้น ทำให้หานแสมีอาการข้างเคียงตามมาคือเป็นโรคนอนไม่หลับอยู่หลายปี เขาจึงมักจะมาตามรังควานนางทุกวันทุกคืนผ่านไปเช่นนี้นานเข้า จึงมีข่าวลือกระฉ่อนตามมาในที่สุดดังนั้น!646
ในตอนนี้ นางจึงอดสงสัยไม่ได้ว่า…..“หานแส เจ้าจงใจใช่หรือไม่?”แต่ทว่า หานแสกลับปล่อยมือออกจากไหล่ของนาง ทั้งไม่เอ่ยปากตอบคำถามนางแต่กลับพูดด้วยนํ้าเสียงทรงเสน่ห์แบบร้ายๆ ว่า “ไปกันเถอะ!”“ไปพบหลานชิวหยุนหรือ?”ดวงตาของหลานเยาเยาทอประกายสว่างวาบ ไม่ถามถึงสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องสำคัญที่มาทำอีก“อื้ม!”“ ไปสิ!”ภายในไม่กี่อึดใจ หานแสก็พานางไปยังห้องห้องหนึ่ง ซึ่งประตูถูกล็อคเอาไว้จากนั้นจึงมอบกุญแจให้กับนาง“ คนตายไม่ได้ล่ะ ” เขาเอ่ยเตือนประโยคหนึ่ง จึงผ
