เฮ้อ……ปากไม่ตรงกับใจ นางเป็นคนประเภทที่อดทนต่อการล่อลวงของอาหารไม่เลิศรสได้น่า!เมื่อเดินมาถึงประตูหน้าห้องนอนแล้ว หลานเยาเยาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งเฮือก ในสมองคิดเหตุผลที่จะเข้าไปกินฟรีไว้เรียบร้อยแล้วเพียงแต่!มือที่เพิ่งยกขึ้นเมื่อครู่ ยังไม่ทันได้แตะประตูด้วยซํ้า …“ แกร่ก … ”ทันใดนั้นประตูก็พลันเปิดออก ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพเซียน ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้านาง ทำเอาหลานเยาเยาตกตะลึง ผงะค้างไปชั่วขณะพ่อเจ้าประคุณทูนหัวเขารู้ได้อย่างไรกันว่านางมาแล้ว ?เพียงแต่สีหน้าของเขาค่อนข้างมืดมนอยู่บ้าง รูม่านตาลึกลํ้าสุดจะหยั่ง หลังจากได้เห็นนางเย่แจ๋หยิ่งรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาทีละน้อย ใบหน้าที่เคร่งขรึมเฉยชาค่อยๆเปลี่ยนเป็นสดใสมีชีวิตชีวา“ เทพธิดามีเรื่องอันใดอย่างนั้นหรือ?”“อะแฮ่ม! ก็มีเรื่องนิดหน่อย”616
ไร้สาระ!เจอเขาเข้าไปจะไม่มีเรื่องได้เรอะ?แต่เมื่อมองข้ามไหล่ของเย่แจ๋หยิ่งไป ก็ได้เห็นว่า ภายในห้องนอนมีโต๊ะขนาดใหญ่ตั้งชิดกับริมหน้าต่าง บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารร้อน ๆ ควันฉุย ท่าทางน่าอร่อย วางเรียงรายแน่นขนัดในเวลานี้ดวงตาของหลานเยาเยา ก็สว่างเจิดจ้าอย่างไม่อาจอดกลั้นได้มีของอร่อยให้กินแน่แล้ว!โชคดีที่นางได้กลิ่นมันมาตั้งแต่อยู่ไกลๆโน่นแล้วดังนั้นนางจึงกระแอมไอเบา ๆ อีกครั้งหนึ่ง ค่อยเก็บสายตากลับมา มองสบตาอีกฝ่ายเพียงแต่ แววตาที่เดิมทีเฉยเมยเย็นชานั้น ได้เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงไปอย่างมาก“คือว่า……”“
