สามารถลบเลือนตลอดกาล“จะได้หรือไม่ ก็ไม่มีใครรู้ได้ ขอแค่ไม่กระทบต่อแผนการของข้าก็พอ ไม่เช่นนั้นอย่าโทษว่าข้าใจดำอำมหิต ไม่คิดถึงบุญคุณที่เคยช่วยชีวิต”602
“ได้ได้ได้ ข้าน้อยจะกล้ากระทบกับแผนการของเจ้าของเรือได้อย่างไรเล่านอกจากข้าจะไม่ต้องการมีชีวิตอยู่แล้ว ข้ายังอยากอยู่อย่างสบายนะ”สำหรับคำพูดที่เหมือนกึ่งจะล้อเล่นของหลานเยาเยา หานแสก็ตบเขาที่หัวนางในพริบตา“เจ้านี่นะ ……และก็เป็นเจ้าที่กล้าทำเช่นนี้ต่อหน้าข้า”สำหรับวินาทีก่อนหน้านี้ที่ยังมีท่าทีสุขุมของเทพธิดา วินาทีต่อมากลับกลายท่าทีเป็นน่ารัก หานแสรู้สึกทำอะไรไม่ถูก“เช่นนั้นก็ช่วยไม่ได้ ข้าก็ถือว่าข้าเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตท่านไว้ จึงกล้าพูดจาเช่นนี้ ไม่เช่นนั้น ข้าก็จะขอใช้ฐานะผู้มีพระคุณอีกครั้ง ขอคนคนหนึ่งกับท่าน”ในเมื่อตอนนี้นางกับหานแสไม่ได้ขัดผลประโยชน์ต่อกัน นางเป็นลูกน้องของเขาแล้วยังร่วมมือกันอีกฉะนั้นสามารถล้วงเอาประโยชน์ได้ เช่นนั้นก็ล้วงให้มากหน่อย“ครั้งนี้เป็นใครอีก”。หานแสส่ายหัว ไม่ไปยุ่งกับผมดำเงางามของหลานเยาเยาอีก แต่กลับหาเก้าอี้หนึ่งตัวแล้วนั่งลงกล่าวอย่างสนใจว่า603
“เสาหลักสี่ต้นของเรือแห่งความสิ้นหวังของข้า ครั้งที่แล้วถูกเจ้าขุดไปสองต้นรวมถึงเจ้าด้วย ก็เป็นสามต้นแล้ว เหลือเพียงต้นสุดท้ายที่น่าสงสารที่สุด เจ้ายังอยากจะขุดไปให้ได้”ได้ยินเช่นนี้หลานเยาเยาเลิกคิ้วยิ้มหนึ่งที“จะทำได้อย่างไร ครั้งนี้เป็นคนที่ไม
