ายบนโต๊ะขึ้นมาดูอีกครั้ง สายตาลํ้าลึกขึ้นจากนั้น“ฟู่……”นางหายใจออกหนักๆหนึ่งคำ จากนั้นก็หัวเราะขึ้นอย่างเยือกเย็นในห้องอาหารที่ว่างเปล่า เสียงทุ้มลึกของนางดังขึ้นเบาเบา“คาดว่าเขาคงรู้สถานะแท้จริงของข้าแล้ว อีกทั้งยังเกิดรู้สึกสนใจในตัวข้าขึ้นมาแล้ว แผนของพวกเราสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว”หลานเยาเยาพูดจบ จึงดื่มชาของตัวเองไม่ช้า601
เงาคนที่สวมชุดสีม่วงได้ลอยมาหยุดลง จากนั้นก็ค่อยๆเดินไปข้างหลังนาง จับเส้นผมอ่อนนุ่มของนางอย่างเบามือ“ทำไมจึงเปลี่ยนความคิดกะทันหัน ต้องเลือกวิธีนี้ด้วย กำจัดราชครูใหญ่ วิธีที่จะล้มล้างราชสำนักมีมากมาย ทำไมเจ้าต้องเลือกที่มันลำบากที่สุดด้วย ”หานแสที่สีหน้าไม่ชัดเจนมือข้างหนึ่งก็จับผมนางไว้อย่างเบามือ อีกข้างก็หยิบเอาปิ่นปักผมที่มีประกายแสงเย็นยะเยือกออกมา“เพราะรวดเร็วที่สุด โอกาสสำเร็จสูง อีกทั้งยังเป็นวิธีที่ได้ผลที่สุด”นางย่อมต้องเลือกทางลัดหลังจากการแก้แค้นทั้งหมด นางยังมีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งต้องไปทำ“เจ้าไม่กลัวจะกลับไปสู่วังวนแห่งความรัก จนไม่สามารถหลุดพ้นได้หรือ”เสียงร้ายกาจลากยาวไปบ้างแต่เขาค่อยๆยิ้มอย่างร้ายกาจขึ้นมา ปิ่นปักผมในมือก็ปักลงบนมวยผมบนศีรษะของนาง“วังวนความรัก หึ”หลานเยาเยาหัวเราะเสียงเย็น หันกลับไปจ้องตาเขา ถามอย่างจริงจัง “หานแสเจ้าคิดว่ากระจกที่แตกแล้วจะสามารถกลับคืนสภาพเดิมได้หรือไม่”ถึงแม้จะสามารถคืนสภาพเดิมได้แล้วอย่างไรรอยร้าวในใจไม่
