“คิดไม่ถึงว่าเทพธิดาล้างมือจะใช้เวลานานขนาดนี้”“หึหึ ก่อนไปล้างมือ รวดเข้าห้องนํ้าด้วย เวลาเลยนานสักหน่อย ท่านอ๋องคงไม่โกรธใช่หรือไม่”ดีที่เมื่อครู่ยังกินได้ไม่อิ่มมาก ตอนนี้ท้องยังพอรับได้ไม่เช่นนั้นคงขาดทุนแน่ได้ยินดังนั้นเย่แจ๋หยิ่งวางตะเกียบในมือลง สายตาที่มีแววเย็นชาอยู่บ้างมองจ้องตานาง“เอ๋ แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน ”เย่แจ๋หยิ่งยื่นนิ้วมือเรียวยาวออกมา จากนั้นก็ถูไปที่มุมปากของนาง คราบนํ้ามันหยดหนึ่งเปื้อนอยู่ที่นิ้วของเขาเขายิ้มทันที พูดอย่างไม่มีความคิดอื่นใดลึกซึ้ง“เข้าห้องนํ้านานขนาดนี้ ที่แท้ก็กินอิ่มแล้วค่อยออกมา คิดไม่ถึงว่ารสชาติที่เทพธิดาชื่นชอบจะจัดขนาดนี้ ทำให้ข้าได้ประสบการณ์ใหม่แล้ว”“……”แม้ข้างกายจะมีคนที่นางเกลียดจนต้องกัดฟันนั่งอยู่ แต่การเผชิญหน้ากับกลิ่นอันเย้ายวนของอาหารเลิศรส สุดท้ายนางก็กินอาหารด้วยความแค้นสุมแน่นอกจนอิ่มตอนนี้บนโต๊ะถูกจัดการจนสะอาดเรียบร้อยแล้ว593
ระหว่างอาหารเลิศรสเต็มโต๊ะ กับรู้ว่าเย่แจ๋หยิ่งนั้นเตรียมตัวพร้อมก่อนมานั้น นางก็ไม่คิดจะหาเรื่องอีกไม่เช่นนั้นสุดท้ายคนที่ต้องลำบากก็เป็นตัวเองและแล้ว นางก็สั่งให้คนเอาของหวานหลังอาหาร และนํ้าชาชั้นดีขึ้นโต๊ะนางเผยอปากสีแดงขึ้นเบาๆ ยกถ้วยนํ้าชาขึ้น แต่ไม่ได้ลิ้มลอง แต่กลับถามอย่างตรงๆว่า“ท่านอ๋องต้องการปรึกษาหารือเรื่องอะไร”ผ่านการทรมานมาแล้ว อาหารคํ่าก็กินแล้ว หากยังไม่พูดเรื่องจริงจัง หรือจะให้เ
