านใน รีบ รีบช่วยเสด็จอา”“พระราชธิดาวางใจได้ อ๋องเย่จะไม่เป็นอะไร”เซียวจิ่นหยูมองรถม้าด้วยความสงสัย มีม่านสีดำกั้นไว้ เขาไม่รู้ว่าเย่แจ๋หยิ่งทำอะไรอยู่ด้านในกลับกัน ก็ได้เห็นเทพธิดาลงมือช่วยเหลือได้ทันเวลา แววตาที่แสดงออกถึงความสับสนที่สุดและคุณชายที่ลากรถม้าที่เหลืออีกห้าคน มีเทพธิดาช่วยเหลือแม้ว่าจะสบายขึ้นมา แต่ก็ยังกินแรงมากอยู่ดี452
เย่หลีเฉิงก็ยิ่งออกแรงลากรถม้าไว้อย่างสุดกำลังหลังจากที่พระราชธิดาจาวหยางขึ้นมาแล้ว เขาของตะโกนร้องอย่างสุดเสียง :“เสด็จอา ท่านรีบขึ้นมา พวกเราเกือบจะไม่ไหวแล้วเพคะ”ที่ตอบเขาก็คือความเงียบกริบ“เสด็จอา เสด็จอา ท่านเป็นเช่นไรบ้างเพคะ?” เย่หลีเฉินตะโกนต่อไปแต่ว่า!ยังคงไม่มีคนตอบกลับเป็นพระราชธิดาจาวหยางที่ได้รับความตกใจพูดอย่างร้อนใจว่า :“องค์ชายรัชทายาทเสด็จพี่ เมื่อคืนเสด็จอาได้รับบาดเจ็บ เมื่อครู่รักษาบาดแผลอยู่ในรถม้า เมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ ยังถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหันอีก เขากระอักเลือดเยอะมาก ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นเช่นไรบ้างแล้วเพคะ”นางยิ่งพูด ก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้นผู้ที่ได้ฟังก็ล้วนตกตะลึง ต่างคนต่างมีสีหน้าประหลาดออกไปในชั่วขณะอ๋องเย่ที่ไม่มีอะไรทำไม่ได้ไม่เพียงแค่ได้รับบาดเจ็บ ยังโดนขัดจังหวะในระหว่างการรักษา นั่นก็คือความซวยซํ้าซวยซ้อนตอนนี้เป็นเช่นนี้ ก็เท่ากับว่า……หลานเยาเยาได้ยินดังนั้น กำมือแน่นหากว่าตอนนี้นางปล่อยมือ เย่แจ๋หยิ่งก็ต้