าที่ปราชาชนเปรียบเป็นดั่งเทพเซียน ในเวลานี้นางทำเช่นนี้ก็ไม่ได้เกินไปหลังจากที่ทักทายกันพอเป็นพิธีเสร็จสรรพ หลานเยาเยาก็หันกลับมาแต่ว่า เมื่อเห็นรถม้าที่ช้าดั่งหอยทากนางก็มีสีหน้าที่แสดงความรู้สึกเบื่อหน่ายทันที ไม่มีทางอื่นด้านหลังนางยังมีคนอยู่ นางจำเป็นต้องรักษาท่าทางที่เทพธิดาควรจะมีในใจก็แอบอธิษฐานสวรรค์ ทำให้รถม้าเกิดอุบัติเหตุเถอะ! ตกลงไปเลยก็ยิ่งดี“ตึก……ตึก……ตึก……”ด้านหลังมีม้าตัวหนึ่งที่ค่อยๆเดินมาด้านหน้า หลานเยาเยาไม่ต้องมองก็รู้ว่าเขาเป็นใครในคุณชายทั้งหกคนนี้ คาดว่ามีเพียงเย่หลีเฉินที่จะขึ้นมาด้านหน้าเพียงแต่……เมื่อม้าพันธุ์ดีของเย่หลีเฉินและสวนหยู่ของนางยืนอยู่เป็นระนาบเดียวกัน สวนหยู่ก็ร้องคำรามใส่ม้าของเย่หลีเฉินทันที และม้าพันธุ์ดีของเย่หลีเฉินก็ถอยหลังไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัวทันใดนั้นก็ทำให้เย่หลีเฉินรู้สึกอับอายอย่างยิ่งจากนั้นไม่ว่าเขาจะตีม้าของเขาเช่นไร ม้าตัวนั้นก็ไม่กล้าเดินไปขึ้นไปด้านหน้าเห็นดังนั้น!444
หลานเยาเยาก็รีบลูบๆที่หัวของสวนหยู่ พูดเบาๆว่า : “สวนหยู่ จะบุ่มบ่ามไม่ได้!”เมื่อเสียงของนางหลุดออกไปสวนหยู่ก็หันหัวไปทางอื่นแบบไม่เต็มใจทันที เหมือนเด็กที่กำลังโมโหทำให้หลานเยาเยารู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเป็นลาที่หัวดื้อจริงๆ อ่อไม่ เป็นม้าที่หัวดื้อม้าของคนอื่นเขาก็เป็นถึงม้าพันธุ์ดีมีชาติตระกูล มันจะมีอะไรที่ไม่พอใจอีก?“คิดไม่ถึงว่าม้าของเทพธิดาจะมีไหวพร
