งขัน ก็ล้วนพาลูกๆของตัวเองไปด้วยดังนั้นรถมาบนถนนแทบจะเป็นต่อกับเป็นเชือกเส้นหนึ่ง จากนอกประตูเมืองทางทิศตะวันออกห่างยาวออกไปมาก ถึงด้านในประตูเมืองทางด้านทิศตะวันออก ก็เป็นระยะทางยาวไปอีกด้วยเหตุนี้ ขี่ม้าหรือเดินทางก็ไม่ต่างกันมองดูท่าทาง หลานเยาเยาขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็เลี้ยวหัวม้า ไปทางประตูด้านทิศใต้จากประตูด้านทิศใต้ไปยังสนามแข่งขันล่าสัตว์ แม้ว่าจะต้องอ้อมไปไกล แต่เป็นทางเลือกที่จะขี่ม้าไปที่สนามล่าสัตว์ที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยแน่นอน!นี่เป็นเพียงทางที่เหมาะสำหรับการขี่ม้าอ้อมไปสำหรับรถม้านั้น……ไม่เหมาะจะอ้อมไปจากประตูทางทิศใต้ โดยรวม ทางอ้อมไปสนามล่าสัตว์จากประตูทางทิศใต้ มีหน้าผาสูงชันที่อันตรายอยู่มากมาย437
ขี่ม้าไปก็ยังต้องระวัง ก็ไม่ต้องพูดถึงรถม้าแล้วเพราะว่าเส้นทางที่เป็นหน้าผาแคบและสูงชัน ทั้งยังมีหินทรายเยอะมาก จะตกลงเหวได้ง่ายเกือบทุกคนที่มีความรู้เพียงเล็กน้อยก็แทบจะรู้เรื่องนี้กันทั้งหมดแต่หลานเยาเยากลับคิดไม่ถึง ว่าบนเส้นทางนี้นางจะบังเอิญพบเข้ากับ คนที่นั่งรถม้าไปทางประตูทิศใต้ไปสนามแข่งขันล่าสัตว์ อีกทั้งคนผู้นี้ยังเป็นเย่แจ๋หยิ่งที่นางคุ้นเคยมากด้วยเอ่อ……เคยพบคนที่รนหาที่ตายแต่ไม่เคยพบเจอคนที่รนหาที่ตายเช่นนี้มาก่อนรถม้าของเย่แจ๋หยิ่งเดินทางด้วยความรวดเร็วมาก ราวกับว่าไม่เห็นหนทางแคบที่อยู่เบื้องหน้าในสายตาสักนิดยิ่งใกล้ถึงทางข้างหน้าผา รถม้าก็ยิ่งวิ่งเ
