หลานเยาเยายืดตัวตรง จากนั้นก็เดินไปทางตู้เสื้อผ้า ถอดชุดยามราตรีออกด้วยความรวดเร็ว โดยที่ไม่คิดเลยสักนิดว่าการทำเช่นนี้ต่อหน้าผู้ชายนั้นเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดียังไงซะข้างในก็ยังมีเสื้อผ้าอยู่นางไม่ได้เปลือยสักหน่อยนางจะกลัวอะไร?“แน่นอน! ข้าต้องดีใจเป็นธรรมดา”หานแสก็ดูเหมือนว่าจะไม่คิดอะไรสองปีก่อน ตอนที่หลานเยาเยาอยู่ที่เรือแห่งความสิ้นหวัง เขาก็ไปก่อกวนนางทุกคืน แม้ตอนที่นางใส่ชุดนอนก็เห็นมาแล้วตอนนี้เรื่องนี้จะไปถืออะไร?“เช่นนั้นเจ้าของเรือมาในเวลาดึกดื่นมีปัญหาอะไรหรือ?”หลังจากที่ถอดชุดยามราตรีแล้ว นางก็สวมใส่ชุดสีแดงเลือดที่เป็นสัญลักษณ์ของเทพธิดาอย่างรวดเร็วหลังจากที่ใส่เสื้อผ้าชุดนี้ นางก็รู้สึกว่าตัวเองมีเสน่ห์ชวนหลงใหลมากขึ้นในพริบตา!คนก็ต้องพึ่งเสื้อผ้าจริงๆ!“ไม่มีปัญหา ข้าคิดถึงเจ้าแล้ว ดังนั้นจึงมาพบเจ้า”400
ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยามุมปากกระตุกคิดถึงบ้าอะไรล่ะ!คาดว่าคงจะมาเพราะเรื่องของตราราชลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่าล่ะสิ!อย่างไรเสีย กำจัดคนสนิทของราชครู ก็เป็นเรื่องของส้าวชิงจากศาลต้าหลี่เฉียนตุ้น นางไม่ได้หารือกับหานแสมาก่อน แต่เพียงแค่บอกเขา ให้เขากระจายข่าวเรื่องการปรากฏตัวของตราราชลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่าเท่านั้นสำหรับ……นางรู้ว่าภายนอกแล้วเฉียนตุ้นเป็นคนสนิทของฮ่องเต้ แต่เบื้องหลังกลับเป็นคนที่ราชครูของราชวงศ์เก่าให้มาเป็นหูเป็นตาในเรื่องนี้รวมถึงรู้เรื่องจดหมายที่เฉี
