ยนตุ้นและราชครูของราชวงศ์เก่าติดต่อกันทั้งยังรู้ว่าเฉียนตุ้นก็กำลังสืบหาเบาะแสของตราราชลัญจกรแห่งราชวงศ์เก่าอยู่อย่างลับๆเรื่องเหล่านี้ได้มาผ่านคนคนสอดแนมของนางเองที่ได้ไปตรวจสอบมาดังนั้นนางจึงได้วางแผน ผ่านการยืมมือของหลานเฉินมู๋ฆ่าคนและเหล่านี้ นางได้เคยได้ปริปากพูดต่อเขาสักคำดังนั้น!คืนนี้หานแสจะ เป็นตามที่นางคาด“เช่นนั้นก็เป็นเกียรติมากจริงๆ ที่เจ้าของเรือต้องมาลำบากคิดถึง”401
ในเมื่อหานแสไม่เริ่มพูดก่อน เช่นนั้นนางก็ไม่จำเป็นต้องไปอธิบายอะไร ไม่ว่าอย่างไรก็ตามหากนางเริ่มพูดก่อน ก็จะตกเป็นเบี้ยล่าง“หึ!”หานแสหึออกมาเสียงหนึ่งด้วยความเยือกเย็น แววตาเข้มขรึม ดับเทียนที่เพิ่งจุดขึ้นไม่นานด้วยมือเปล่า จากนั้น “ฉึบ” เสียงหนึ่ง เทียนอีกเล่มหนึ่งบนเชิงเทียนก็ถูกจุดขึ้นอีกครั้งจากนั้นเสียงที่มีเสน่ห์ชั่วร้ายของเขาก็ดังขึ้น :“เจ้าดู เทียนที่อยู่บนเชิงเทียนเหมือนกัน เพียงแค่ข้าชอบ ก็สามารถจุดมันได้ และสามารถดับมันได้เยาเยา เจ้าอย่าทำเหมือนเทียนเล่มนั้นที่ไม่เหมือนกัน ถึงเวลานั้น ถึงข้าจะทำใจไม่ได้เช่นไร ก็ต้องลงมืออยู่ดี”จากคำพูดของหานแสหลานเยาเยารู้ว่า เขารู้เรื่องที่นางมีกองกำลังของตัวเอง ดังนั้นตอนนี้เขาจึงเตือนนาง จากนี้ไปทำเรื่องอะไรต้องบอกให้เขารู้ทั้งหมดด้วยเหตุนี้!หลานเยาเยาเลิกคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มอย่างแพรวพราว“ได้ได้ได้ ข้ารู้แล้ว” แต่นางทำไม่ได้! แล้วนางก็ไม่ใช่คนหัวโบราณเ