ช่นนั้นด้วยไม่เช่นนั้น ภายในเวลาสองปีที่อยู่ภายนอก นางจะสามารถไปคบหาสมาคมกับคนตั้งมากมายได้เช่นไร ทั้งยังยินยอมให้ตาแก่สร้างสำนักหงอีให้นางอีก?402
แม้ว่าการเป็นเจ้าสำนักสำนักหงอีของนางเป็นไปอย่างน่าอนาถจนทนดูไม่ได้ แต่นั่นก็เป็นกองกำลังของนางนะ!ดังนั้น!นางต้องการกองกำลังของตัวเองนางไม่อยากพึ่งพาอาศัยคนอื่นเช่นนี้ทำเรื่องขึ้นมา นางก็จะได้ไม่ต้องพะวงใจเรื่องข้างหลังหลังจากที่ได้ยินคำของนาง หานแสกลับใช้สีหน้าที่ไม่เข้าใจมองดูนางเงียบไปสักพัก จึงได้พูดเบาเบา :“ตอนนี้ความเป็นไปภายในเมืองหลวงซับซ้อน ราชครูก็จะกลับมาที่เมืองหลวงแล้วตอนนี้เจ้าก็มีเพียงผู้ช่วยสองคน เกรงว่าจะไม่เพียงพอ พรุ่งนี้ข้าจะส่งอีกสองคนมาช่วยเจ้า”ก็รู้ว่าจะต้องเป็นเช่นนี้หานแสไม่เปิดโปงเรื่องที่นางเลี้ยงกองกำลังเป็นการส่วนตัว ก็เพื่อจะได้จัดหาคนให้นางในตอนนี้นางจะชี้แจงอะไรได้อีก?อะไรก็ไม่สามารถพูดได้!แต่ว่า……“ได้สิ! เจ้าของเรือท่านไม่บอก ข้าก็จะต้องขอจากท่าน! ข้าสามารถเลือกคนเองได้หรือไม่?”403
แทนที่จะให้เขาจัดเตรียมมาให้ ก็ไม่เท่ากับให้นางเลือกเอง“ได้ เจ้าพูด”หานแสกลับอยากดูว่า นางจะเลือกใครกันแน่?“ข้าเอาซาหมั่นเฉิงกับป่ายเม่ยเซิง”นางคิดก็ไม่คิด ก็พูดชื่อของทั้งสองคนออกไปตรงๆ“เจ้ากลับช่างเลือกจริงๆ พวกเขาสองคนเป็นคนที่เรือแห่งความสิ้นหวังจะขาดไปไม่ได้ พูดมาสิ ว่าทำไมถึงเลือกพวกเขา?”มือขาวๆของหานแสอยู่บนเชิงเทียน สำห
