รับหลานเยาเยาที่เอ่ยปากขอสิ่งที่สำคัญมากๆไปนั้น แสดงออกถึงความไม่มีทางเลือกเดิมทีเขาได้เลือกคนสองคนที่มีความสามารถมากที่สุดจากยิงจวนมาเป็นผู้ช่วยกลับคิดไม่ถึง ความสนใจของหลานเยาเยานั้นจะอยู่ที่สมาชิกคนสำคัญที่เป็นหลักของเรือแห่งความสิ้นหวังหลานเยาเยาเห็นว่ามีหวังดวงตาเปล่งประกายขึ้นมาทันที!“ซาหมั่นเฉิงเป็นคนอารมณ์ขัน วิทยายุทธดี คนทั้งฉลาด และพูดจาทำการใดก็มีเหตุผล เป็นคุณลุงที่รู้ใจ ข้าพูดคุยเข้ากับเขาได้”ที่สำคัญสุดสุดสุดก็คือ ฝีมือการทำอาหารของซาหมั่นเฉิงก็เลิศที่สุดในโลกเมื่อตอนที่อยู่บนเรือแห้งความสิ้นหวัง404
นางวิ่งไปที่อาณาบริเวณของซาหมั่นเฉิงทุกวัน วันนี้ให้เขาทำอาหารนี้ พรุ่งนี้ให้เขาทำกับข้าวอันนั้น และเขาไม่ทำก็ไม่ได้เพราะเวลานั้น หลังจากที่ถอนพิษกู่จิ้นของหานแสแล้ว ผลข้างเคียงรุนแรงมาก มีอาการนอนไม่หลับถึงขนาดในหนึ่งปีก็ไม่ได้นอนเลยสักครั้งเวลานั้นหานแสชอบบุกเข้าห้องนางในตอนเที่ยงคืนตีหนึ่งอยู่บ่อยๆ มาพูดคุยกับนาง เล่นหมากรุก จิบชาด้วยเหตุนี้!นางก็ได้กลายเป็นบนเรือแห่งความหวัง เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่เจ้าของเรือโปรดปรานที่สุดนางกวนให้ซาหมั่นเฉิงทำอาหารให้นางกิน ซาหมั่นเฉิงไม่ทำ นางก็จะไปรายงานซาหมั่นเฉิงกลัวสิ!จึงทำได้เพียงทำอาหารอร่อยๆให้นางกินทุกวัน เพื่อปลอบโยนความคิดที่ชั่วร้ายของนางดังนั้น!ช่วงเวลานั้น ซาหมั่นเฉิงเจอหลานเยาเยาก็ราวกับเจอผี หลบก็หลบไม่ทันเพียงแค่หาน