แสส่งเขามาอยู่ข้างกาย นางรับรองว่าจะให้เขาเหมาห้องครัวเมื่อคิดถึงอาหารที่เลิศรสที่สุดในโลกเหล่านั้นตอนนี้นํ้าลายในปากของหลานเยาเยาก็กำลังเอ่อล้นออกมา“รู้ใจ? พูดจาทำการใดก็มีเหตุผล? เหอะ! พูดจนข้าแทบจะเชื่อแล้ว”405
หานแสจนปัญญามาก!ความคิดของหลานเยาเยาตรงจุดนี้หานแสจะไม่เข้าใจได้เช่นไร?เขาเพียงคิดไม่ถึง ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาใดๆหลานเยาเยาก็จะไม่ปล่อยให้กระเพาะอาหารของตัวเองต้องอดอยากการกินสำคัญถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?แต่ว่า!ซาหมั่นเฉิงก็เป็นตัวเลือกอีกตัวเลือกหนึ่งที่ไม่เลวเลยทีเดียวแต่เมื่อคิดถึงป่ายเม่ยเซิง หานแสก็ขมวดคิ้วด้วยความครุ่นคิดเล็กน้อย“เช่นนั้นป่ายเม่ยเซิงล่ะ? ทำไมถึงเลือกเขา?”หากว่าเขาจำไม่ผิดหลานเยาเยาไม่ชอบป่ายเม่ยเซิง แต่ป่ายเม่ยเซิงชอบที่จะตามติดนางนางได้เลือกป่ายเม่ยเซิง กลับทำให้เขารู้สึกคาดไม่ถึง“เขาหรอ? ดีมากนะ! รูปหล่อ ปล่อยวางได้ แล้วยังเข้าได้ง่ายกับทั้งชายหญิง ก่อนจะลงมือทำการจะต้องมีการทำข่าวกรอง ให้เขาไปทำเหมาะสมที่สุดแล้ว”แม้ว่าป่ายเม่ยเซิงจะชอบเกาะติดนาง ชอบพูดในสิ่งที่ทำให้คนตกไปอยู่ในจินตนาการแต่นางรู้ว่า เขาเก่งกาจมาก รับมือกับเรื่องต่างๆได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าจะมีมีดมาตั้งอยู่บนคอของเขา เขาก็ยังสามารถยิ้มแล้วพูดจาไปเรื่อยได้คนที่ความสามารถเยี่ยงนี้ ไม่ใช้ประโยชน์สักหน่อยก็เสียดายแย่!406
ยิ่งไปกว่านั้น……คนที่สามารถเป็นสมาชิกหลักของเรือแห่งความสิ้นหวังได้ จะ
