ังอย่างเย็นชา: “แม่ทัพหลานเฉียนส้าวชิง ท่านทั้งสองได้ละเลยหน้าที่หรือไม่?”เมื่อได้ยินเช่นนั้น!แม่ทัพหลานเฉินมู๋ ส้าวชิงจากศาลต้าหลี่ ก็รีบคุกเข่าลงบนพื้นด้วยความกังวลใจขอเดชะ พระอาญามิพ้นเกล้า“ฮ่องเต้ เพื่อการแสวงหาตราหยกแห่งราชวงศ์เก่าแล้ว ข้าน้อยมิแม้แต่จะกินข้าวกินปลา เอาแต่แสวงหาไปทั่วบ้านทั่วเมืองโดยมิบังอาจเกียจคร้าน ฮ่องเต้โปรดพินิจพิจารณา ข้าน้อยนั้นจงรักภักดีต่อพระองค์!”หลานเฉินมู๋ที่เหงื่อตก ก็รีบแสดงความจงรักภักดีของตนอย่างไม่รีรอ348
หลายชั่วยามมานี้ เพื่อเสาะหาเบาะแสของตราหยกแห่งราชวงศ์เก่า แม้ว่าจะไม่ถึงขนาดไม่กินข้าวกินปลาอย่างที่เขาว่า แต่เขาก็ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่จริงๆ หาได้ละเลยสิ่งใดไม่พระพุทธเจ้าข้า!“ฮ่องเต้ผู้ทรงบารมี ความจงรักภักดีที่ทุ่มเทอย่างเต็มที่ของข้าน้อย มีแผ่นฟ้าผืนดินเป็นสักขีพยาน เพื่อแสวงหาเบาะแสของตราหยกแห่งราชวงศ์เก่า ข้าน้อยทุ่มเททำงานกันอย่างหนัก แค่ยังค้นหาไม่พบเพียงเท่านั้น หาได้ละเลยหน้าที่การงานดั่งคำกล่าวของเทพธิดาไม่เทพธิดาเพิ่งจะเข้ามายังเมืองหลวง แน่นอนว่ายังไม่รู้เรื่องราวภายในเมืองหลวงฮ่องเต้โปรดอย่าได้หลงกลคำให้ร้ายของนาง”เฉียนตุ้นนํ้าตาไหลพราก ขณะที่แสดงความจงรักภักดีของตนอย่างตรงไปตรงมาขุนนางชั้นผู้ใหญ่ทั้งสองครํ่าครวญออกมาจากใจ ทำเอาเหล่าขุนนางท่านอื่นๆต่างแสดงความเห็นอกเห็นใจกันอย่างสุดซึ้งส่วนเทพธิดานางเพิ่งจะเข้ามายังวังหลวง หาได้
