จะมองมาทางเขากินน่องไก่ต่อขณะที่เดินไปทางรถม้าที่ผ่านการปรับโฉม ด้วยสีหน้าท่าทางที่มิอาจหยั่งรู้ได้เมื่อเข้าไปในบ้านไม้ไผ่น้อยแล้ว ตาแก่ก็ถูกกดดันให้อยู่ในบ้านไม้ไผ่นั้นฝั่งตรงข้ามเขาเป็นโต๊ะตัวหนึ่ง บนโต๊ะนั้นเต็มไปด้วยอาหารชั้นเลิศ ทั้งหมูเห็ดเป็ดไก่ ผลไม้ติ่มซำ มีทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องการ“นี่……นี่ นี่ ให้ตายเถอะยัยเจ้าสำนักคนนี้นี่……ก็ยังมีเมตตาอยู่บ้างสินะ”หากไม่ได้เห็นอาหารเหล่านี้ เขาก็คงไม่รู้ว่าตัวเองหิวโหยขนาดไหน เมื่อได้เห็นอาหารเหล่านี้ เขายิ่งเห็นก็ยิ่งหิวดังนั้น!317
เขาจึงกลืนนํ้าลายไปหลายอึก แล้วก็ถามขึ้นว่า:“แล้วเจ้าสำนักล่ะ? เหตุใดนางถึงไม่มากินด้วยกัน?”“คุณหนูบอกว่า ท่านทำงานอย่างบากบั่นมาหลายวัน นี่เป็นรางวัลตอบแทนแก่ท่าน ให้ท่านค่อยๆกิน ส่วนนางจะไปดูรถม้าก่อนน่ะขอรับ!” จื่อซีตอบกลับด้วยความอึดอัดใจคุณหนูรักการกินเป็นชีวิตจิตใจอาหารรสเลิศที่นางปรุงขึ้นมา ไม่เคยเห็นจะกินร่วมกันกับใคร หากพวกเขาทั้งสองคนมากินด้วยกันละก็ จะไม่ตีกันแทนฤา?“อืม มีนํ้าใจเสียจริง”ตาแก่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็กินเข้าไปอย่างรวดเร็วไม่นานนัก!ตาแก่ก็รู้สึกไม่ชอบมาพากลอดไม่ได้ที่จะถามว่า: “ช้าก่อน เจ้าบอกว่าเจ้าสำนักไปดูรถม้าเองงั้นรึ?”“ขอรับ”“แย่ล่ะ!”ตาแก่โยนตะเกียบทิ้ง เพิ่งจะลุกขึ้น ยังไม่ทันได้วิ่งออกไปก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของหลานเยาเยาดังขึ้นจากที่ใกล้ๆ“กรี๊ด……”318
เมื่อได้ยินเช่นนั้
