พิ่งจะดึงสติกลับมาได้!“เมื่อครู่เป็นรถม้าของใคร?” เสียงที่ฟังดูดึงดูดดังออกมาจากในรถม้าคนขับรถม้าตกตะลึงเล็กน้อย!ท่านอ๋องตั้งแต่สามปีก่อน หลังจากกลับมาจากชนเผ่าหยินไห่ ก็ยิ่งเย็นชายิ่งกว่าเมื่อก่อน เย็นชาจนไม่ยอมจะปริปากพูดกับใครสักคนแม้แต่ประโยคเดียวบางครั้งเวลายืนก็ยืนทั้งวันและก็ไม่รู้ว่าในใจกำลังคิดอะไรอยู่……เขารู้สึกว่า อาจจะเพราะการสิ้นพราชนม์ของพราชายาท่านอ๋อง คงจะคิดถึงพราชายามากๆ!“เรียนท่านอ๋อง ไม่เคยเห็นรถม้าคันนี้มาก่อนขอรับ”เย่แจ๋หยิ่งพูดว่า “อืม”เบาๆออกมาหนึ่งคำ แล้วก็ไม่มีเสียงใดๆออกมาอีก….
266
