ระวนกระวายครู่หนึ่ง จ้องหน้าเขาทันที กลับเห็นเขามองนางและยิ้มอย่างชั่วร้าย!“ทำไมหรือ ตอนนี้มีแรงแล้วหรือ?”คราวนี้หลานเยาเยากรอกตาขาวใส่เขา นั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเขาด้วยท่าทางหมดอาลัยตายอยาก“เตรียมหมากรุกและขนมให้พร้อม พวกเรามารบกับสักสามร้อยรอบเถอะ!”เพียงแต่ยังไม่ทันที่จะสิ้นสุดเสียงของนาง ก็เห็นหานแสปรบมือ234
วินาทีต่อมา ก็เห็นป่ายเม่ยเซิง ซาหมั่นเฉิงและชายชุดเขียวเดินเรียงกันเข้ามาป่ายเม่ยเซิงถือถาดหมากรุก อีกสองคนก็ถือขนมและเมล็ดธัญพืชห้าอย่าง รวมๆแล้วก็คือของที่นางชอบกิน“…….”ทันใดนั้น หลานเยาเยามุมปากกระตุกขึ้นสองสามครั้งที่แท้คนอื่นเขาเตรียมเหยื่อไว้ตั้งนานแล้ว แค่รอนางมาติดกับ!แผนการ!แผนการเต็มไปหมด“ตั้งหนึ่งปีแล้ว ที่อยู่บนเรือลำนี้ทำไมถึงไม่พัฒนาขึ้นสักนิด? พุ้ยพุ้ย ไม้แก่ดัดยาก”หานแสยิ้มอย่างชั่วร้ายมองนางด้วยหน้าตาหยิ่งผยอง ภูมิใจสุดๆบ้าเอ้ย!ยังจะดัด ดัดกับบ้าอะไรล่ะ!รู้สึกว่าตั้งแต่เช้าจรดคํ่าทั้งวันเขาไม่มีอะไรจะทำ จึงหาเรื่องแกล้งนางเพื่อหาความสุขสนุกมากหรือไง?หลานเยาเยาอดกลั้นความโมโหไว้ แกล้งทำเป็นไม่สะทกสะท้าน รับถาดหมากรุกมา235
ภายใต้ความสงสารของป่ายเม่ยเซิง หลานเยาเยาวางหมากรุกลง แต่รอมาพักหนึ่ง กลับไม่เห็นหานแสเดินหมาก จึงอดไม่ได้ที่จะมองไปทางเขาเห็นเพียงเขากวาดสายตาที่เย็นชามองไปทางสามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ กล่าวด้วยนํ้าเสียงไม่เป็นมิตร :“พวกเจ้าจะอยู่กินอาหารว่างตอน
