ล้วยังไงหล่ะ!พิษกู่จิ้นโหดเหี้ยมแค่ไหน สามารถควบคุมจิตใจคนได้แค่ไหน ก็ไม่สามารถที่จะทำให้คนกลายเป็นซอมบี้ได้ที่แท้ก็มีคนพาเชื้อซอมบี้ไปแพร่ที่แผ่นดินใหญ่นี่เอง218
พยายามจะควบคุมโลก!หลานเยาเยายกริมฝีปากขึ้นมา ริมฝีปากบางเอ่ยขึ้นเบาๆ:“การที่มาบนโลกนี้ เดิมทีก็เป็นโอกาสแต่ไม่ยอมใช้ชีวิตให้มันดีๆ เจ้ากลับทำให้บรรยากาศของที่นี่เลวร้าย ระวัง ทำอะไรก็จะได้อย่างนั้น”ในเมื่อได้รู้แล้วว่าเขาคือใครแล้วก็รู้แล้วด้วยว่ายังไงเสียราชครูใหญ่ก็ไม่มีทางปล่อยให้นางมีชีวิตอยู่ แต่นางก็ไม่ใช่คนที่จะมานั่งรอความตายเฉยๆก็ไม่รู้ว่าประโยคไหนดันไปยั่วยุราชครูใหญ่ ถึงทำให้ราชครูใหญ่กำหมัดแน่นใบหน้าเคร่งขรึม“แม่สาวน้อย เจ้ายังรู้น้อยนัก ก็กล้ามาพูดโอ้อวดเช่นนี้ ท่าจะไม่รู้ที่ตํ่าที่สูง”จากนั้น เสียงเขาก็เปลี่ยน “ช่างเถอะ มีชีวิตมาตั้งหลายปีข้าได้มาเจอคนบ้านเดียวกัน ชีวิตนี้ก็ไม่เสียเปล่าแล้วหล่ะ ข้าจะให้มารยาทในการพบกันต่อเจ้าแล้วกันเพราะเจ้าจะได้ไปเพลิดเพลินในนรกได้”ทำอะไรก็จะได้อย่างนั้น？เหอะ!เขาเคยทุ่มเทกับราชวงศ์เก่ามาตลอดหลายปี ให้ทั้งชีวิต แต่ท้ายที่สุด เขาก็ยังเป็นได้แค่ราชครูใหญ่มันด้วยเหตุผลอะไรกัน?เขาไม่สามารถได้ค่าตอบแทนในสิ่งที่เขาควรที่จะได้?219
ทำไมเย่นเฉิงเสี้ยนที่ไม่ได้ดีเด่นไปกว่าเขา แต่กลับได้อยู่ในตำแหน่งเฉิงเสี้ยง?ดังนั้น!จะอยากรับใช้ราชวงศ์เก่าไปทำไม? สู้ทำลายไปเสียดีกว่า โลกทั้งโลกก็จะได
