นใจหลานเยาเยากอดอก เลิกคิ้วขึ้น ก็ยังคงไม่มีอะไรหรือนางคิดมากไปเอง?จื่อซีที่อยู่ข้างนาง จ้องผู้อาวุโสรองอย่างโมโหถ้าไม่ใช่เพราะพราชายาขวางไว้ เขาจะต้องฆ่าผู้อาวุโสรองที่พูดจาไร้มารยาทนั่นเป็นแน่ณ ขณะนี้!ดอกกระดูกขาวในมือผู้อาวุโสรองสั่นเล็กๆน้อยจากนั้นก็มีตัวหนอนสีดำหนึ่งตัวเจาะออกมาจากด้านในของดอกกระดูกขาว หนอนไม่ได้เล็ก มันมีขนาดเท่ากับนิ้วมือทารกพอหลานเยาเยาเห็น ก็หรี่ตาลงหนอนนี้นางเคยเห็นมาก่อน มันเหมือนกับหนอนพิษกู่จิ้นที่นางดึงออกมาจากหัวใจเย่แจ๋หยิ่ง195
“รีบวางลง”แต่สายไปแล้ว หนอนพิษกู่จิ้นได้เจาะเข้าไปในมือของผู้อาวุโสรองแล้ว……“อ๊า……”“นี่คือตัวอะไร? ข้าปวดเจียนตาย อ๊า……”ผู้อาวุโสรองโยนดอกกระดูกขาวทิ้ง ล้มลงไปกลิ้งกับพื้นอย่างเจ็บปวด แต่ด้วยความไม่ระวัง กลิ้งเข้าไปในดงดอกกระดูกขาวดอกกระดูกขาวทุกดอกที่ถูกทำให้ตกใจ ต่างก็มีหนอนพิษกู่จิ้นเจาะออกมาจากข้างใน ดอกละตัว จากนั้นก็เจาะเข้าไปในร่างกายของผู้อาวุโสรองโดยไว“ช่วยด้วย หลานเยาเยาช่วยข้าด้วย ช่วยข้าเร็ว อ๊า……”ผู้อาวุโสรองยื่นมือออกไปทางหลานเยาเยาอย่างเจ็บปวด หวังว่าหลานเยาเยาจะช่วยเขาได้แต่นางก็กลับไม่ขยับ เหมือนกับผู้อาวุโสสามที่มากับเขา เพียงแต่ยืนมองนิ่งๆสามคนที่เหลือ กลัวจนตัวสั่น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการไปช่วย แม้ขยับยังไม่กล้าขยับพวกเขาก็ยังไม่อยากตาย!น่าเสียดาย!ชั่วครู่เดียว!ก็ไม่มีเสียงร้องของผู้อาวุโสแล้ว ดูท่าน่าจ
