ผู้อาวุโสรองกระวนกระวายวันนี้หลังจากที่พวกหลานเยาเยาเดินออกไป ในชนเผ่าก็มีกองทหารลึกลับบุกเข้ามา พวกเขาสู้ไม่ได้แถมยังถูกบังคับให้เข้ามายังหุบเขาจิ้นหลังจากเข้ามายังหุบเขาจิ้นแล้วพวกเขาก็ประสบกับการไล่ล่าโจมตีที่โหดร้าย คนร้อยสองร้อยคน จนถึงตอนนี้เหลือเพียงสิบกว่าคนตอนนี้ด้านหน้าก็มีมดที่น่ากลัว ด้านหลังก็มีสัตว์กินคนพวกเขาเขาจะทำอย่างไรดี?“ใครบอกว่าไปไม่ได้?”ผู้อาวุโสสามที่ไม่ได้ละสายตาไปจากสถานการณ์ข้างล่างเลย เมื่อเห็นว่าข้างหลังเหลือคนอยู่ไม่กี่สิบคน นัยน์ตาก็ประกายแผนร้ายขึ้นมาคนที่เหลืออยู่พวกนี้ จะเป็นหินที่พวกเขาจะเหยียบไปข้างหน้า……——ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่พวกหลานเยาเยาทั้งสี่คนก็มาหยุดอยู่ที่ผืนดอกไม้สีแดงนี่ก็คือดอกกระดูกขาวที่พวกเขาเห็นตอนอยู่บนปากถํ้าก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นภาพที่อยู่ในหนังสือทำเนียบบรรพชนเพียงแต่บนหนังสือทำเนียบบรรพชนไม่มีสี วาดไว้เพียงแต่รูปร่าง184
เมื่อมองไปยังดอกกระดูกขาวสีแดงดั่งเลือด แต่กลับสวยงดงามน่าดึงดูดแต่ทันใดนั้นหลานเยาเยารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติแปลก?ทำไมมีดอกกระดูกขาวเยอะมากมายขนาดนี้?ในหนังสือทำเนียบบรรพชนไม่ได้บอกหรือว่าดอกกระดูกขาวนั้นยากที่จะพบ คิดอยากจะหาแค่สักดอกมันไม่ได้ง่ายเลยแต่ว่าที่นี่……ผืนใหญ่ๆ ไม่เหมือนกับเติบโตตามธรรมชาติแต่เหมือนกับใช้คนปลูก ถึงได้มีทัศนียภาพแบบที่เห็น“นี่คือดอกกระดูกขาว?”เสียงชั่วร้ายดังขึ้นนิ่งๆ สีหน้าของ
