หานแสก็ไม่ชัดเจนหลานเยาเยารู้ว่าความคิดของหานแสนั้นเหมือนกับนางแม้จะผ่านความเป็นความตายมา แต่เมื่อเจอดอกกระดูกขาว พวกเขากลับลังเลดังนั้น!หลานเยาเยาจึงเอาหนังสือทำเนียบบรรพชนออกมา “เจ้าดูนี่ เหล่าดอกไม้สีขาวนี้เหมือนกับดอกกระดูกขาวบนหนังสือทำเนียบบรรพชน”แต่นางไม่เข้าใจว่าทำไมบนหนังสือทำเนียบบรรพชนถึงต้องวาดดอกกระดูกขาวเหมือนกันสองดอก?185
“งั้นก็ไปเด็ด”พูดจบ หานแสก็ยกเท้าเดินไปทางดอกกระดูกขาว“เดี๋ยวก่อน!”หานแสหันกลับมา ถามด้วยความไม่เข้าใจ “มีอะไรไม่เหมาะ?”“ให้ข้าดูก่อน!”แม้จะมั่นใจว่าเป็นดอกกระดูกขาว แต่นางก็ยังไม่วางใจพูดแล้วนางก็เดินไปยังข้างๆดอกกระดูกขาวนางไม่ได้ยื่นมือไปแตะดอกไม้ แต่โน้มตัวลงไปสังเกตอย่างละเอียดกลีบดอกกระดูกขาวซ้อนเป็นชั้นๆ คล้ายนํ้าวน แต่กลับมองไม่เห็นด้านในทันใดนั้น!ตัวของหลานเยาเยาก็แข็งนิ่งเมื่อครู่เหมือนนางจะเห็นด้านในสุดของดอกไม้ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างขยับพอมองดีๆก็ไม่มีหรือตาลาย?ขณะตอนที่นางหยิบมีดมากำลังจะเขี่ยกลีบดอกให้เปิดออก ทางด้านหลังก็มีเสียงคุ้นเคยดังขึ้นมา“ที่แท้พวกเจ้าก็อยู่ที่นี่”เสียงหยาบคายชั่วร้ายนี้หลานเยาเยาไม่ต้องหันไป ก็รู้ว่าเป็นใคร186
เขาก็คือผู้อาวุโสรองของชนเผ่า!พวกเขาผ่านเขตมดกินคนมาได้อย่างไร? จุดนี้ทำให้นางประหลาดใจดังนั้น!หลานเยาเยาจึงหันกลับไป ก็เห็นคนไม่กี่คนที่ดูจนตรอกสุดขีดใช่!มีเพียงแค่ห้าคนนี่รวมถึงผู้อาวุโสรองและผู้อาวุโส
