หลังจากเสียงกรีดร้องดังขึ้น ก็ได้ยินเสียงสิ่งของบางอย่างหล่นลงมาจากต้อนไม้พอหันหน้ากลับไปก็เจอกับจื่อซีสีหน้าของเขาดูเจ็บปวด มือเท้าไม่ขยับ ราวกับโดนบางอย่างรัดตรึงเอาไว้ และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือร่างของเขาค่อยๆลอยขึ้นไปกลางอากาศเกิดอะไรขึ้น?เห็นได้ชัดว่ารอบตัวเขานั้นว่างเปล่า แต่สภาพของเขานั้นราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังจู่โจมเขาอยู่อย่างนั้น” เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ”หลานเยาเยาหยิบมีดออกมาชโลมยาพิษ จากนั้นก็เดินตรงไปยังจื่อซี แต่ก็ถูกจื่อซีหยุดยั้งเอาไว้” อย่า พราชายาอย่าเข้ามา มีบางสิ่งรัดตรึงข้าน้อยไว้ สิ่งนี้นั้นทั้งใหญ่และยากต่อการต่อกร ”หลังจากที่จื่อซีพูดไม่กี่ประโยคออกมาอย่างยากลำบาก ก็พลันมองไปรอบๆทันทีเขามองไม่เห็นสิ่งใดเลย แต่สิ่งที่ตรึงเขาไว้อยู่นั้น ยิ่งรัดยิ่งแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เขาเกือบระเบิดเสียแล้ว” เจ้าอดทนเข้าไว้ ”หลานเยาเยาไม่หยุดก้าวเท้า แต่กลับรีบวิ่งเข้าไปหาจื่อซีด้วยความเร็ว138
นางยังไม่ทันได้เข้าใกล้จื่อซี ก็เห็นเงาของใครบางคนบินมายังข้างกายของจื่อซีแต่ก็ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ร่างของเขาก็ถูกกระแทกออกมาหลานเยาเยาค่อนข้างตะลึง !เมื่อนางมองเห็นใบหน้าที่ชัดเจนของเขาคนนั้นก็รู้ว่าเขาคือองครักษ์ลับของเย่แจ๋หยิ่งผู้มีความสามารถด้านวรยุทธ์ที่สุด —— จื่อเฟิงจื่อซีมีหน้าที่เป็นผู้ชำนาญวิชาการรักษาในเหล่าองครักษ์ลับส่วนจื่อเฟิงมีหน้าที่เป็นผู้ชำนาญวรยุทธ์ในเหล่าองครักษ์ลับ
