่เกี่ยวข้องกับพวกข้า แต่ยังไงเสียพวกข้าก็เป็นคนนอก พวกท่านจะสงสัยก็ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา เอาเช่นนี้เถอะ!พวกท่านทำการค้นหาได้เลย ถ้าหากหาเจอผู้อาวุโสใหญ่อยู่ในห้องของข้า เช่นนั้นข้าก็พร้อมจะให้พวกท่านลงโทษ แต่หากหาไม่เจอ ข้าต้องการให้ผู้อาวุโสรองกล่าวขอโทษข้า เช่นนี้เป็นเยี่ยงไร ? ”100
หมอให้ความสำคัญอย่างมากกับชื่อเสียง หากตกเป็นผู้ต้องสงสัยชื่อเสียงของพวกเขาก็จะเสื่อมเสียไปด้วย ดังนั้นคำขอของนางก็คงไม่ได้มากเกินไปถึงแม้ผู้อาวุโสรองจะคัดค้าน แต่หลังจากที่ถูกผู้อาวุโสสามเหลือบตาใส่ เขาก็นิ่งเงียบจากนั้นก็การค้นหาก็เกิดขึ้น ทุกซอกทุกมุมในห้องล้วนถูกค้นหาจนหมด แม้แต่พื้นที่ระยะสิบเมตรด้านนอกห้องก็ถูกค้นหา แต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้อาวุโสใหญ่เลย ส่วนหานแสและเย่แจ๋หยิงที่พักอยู่ในห้องอื่น ก็ถูกพวกเขาเข้าไปตรวจค้นจนทั้งสองต้องมารวมตัวอยู่ในห้องของหลานเยาเยาหลังจากที่หาไม่เจอคน ผู้อาวุโสรองและผู้อาวุโสสามก็เดินตามกันเข้ามาในห้องโดยที่สีหน้าของผู้อาวุโสรองนั้นดูไม่ดีราวกับไปกินแมลงมาเป็นพันๆตัวหลังจากที่ถูกผู้อาวุโสสามใช้ข้อศอกสะกิดเตือน เขาถึงได้ระงับอารมณ์โกรธพลางกล่าวขอโทษ“ขออภัยด้วยที่ข้าเข้าใจท่านชายผิดไป”“ไม่เป็นไร ผ่านเรื่องนี้แล้วหวังว่าผู้อาวุโสรองจะเข้าใจ ว่าจะจับคนจะต้องมีหลักฐานเสียก่อน ” นํ้าเสียงที่เรียบเฉยและสีหน้าที่นิ่งสงบของหลานเยาเยาทำให้ความโกรธของผู้อาวุโสรองแทบจะกระ
