ู้อาวุโสสามที่นิ่งเงียบอยู่ข้างห้ามเอาไว้ก่อนคราวนี้ผู้อาวุโสรองก็เริ่มร้อนรนเสียแล้ว” ท่านจะห้ามข้าทำไม? ให้ข้าสั่งสอนเขาเสียหน่อย มีหรือที่เขาจะไม่พูดอะไรออกมา? ”” ผู้อาวุโสรอง ความใจร้อนของท่านเมื่อใดจะเปลี่ยนกัน? ไร้ซึ่งหลักฐาน จะลงมือก่อนได้อย่างไร ?” ท่าน ท่านช่วยพูดให้เขางั้นหรือ? ”ความโกรธที่มีอยู่แล้วของผู้อาวุโสรอง ตอนนี้ความโกรธก็ยิ่งเดือดหนักขึ้นไปอีกแต่แล้วเขาก็กลับถูกผู้อาวุโสสามกล่าวตำหนิอย่างหนัก99
“พอเถอะ ท่านไปอยู่ข้างๆสงบอารมณ์เสียก่อน”ถึงแม้ผู้อาวุโสรองจะรู้สึกไม่พอใจ แต่เขาก็รู้ว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้อาวุโสสามมีความสามารถในการเจรจามากกว่า ยิ่งไปกว่านั้นผู้อาวุโสสามในยามลงมือนั้นรุนแรงกว่าเขาเสียอีกด้วยดังนั้น ! จึงทำได้เพียงอยู่นิ่งๆไม่กล่าวสิ่งใดจากนั้น ผู้อาวุโสสามก็หันหน้ามาสบตากับหลานเยาเยา ด้วยสีหน้าที่รู้สึกขอโทษ” ท่านหมออัจฉริยะอย่าได้เคืองไป ผู้อาวุโสรองเป็นคนอารมณ์ฉุนเฉียว แต่นี่คงจะโทษเขาไม่ได้ เพราะอยู่ๆผู้อาวุโสใหญ่ก็หายตัวไป เขาเพียงเกิดความกังวลมากเกินไป”สักครู่นี้ที่เขายืนนิ่งอยู่ข้างๆโดยไม่กล่าวสิ่งใด ก็เพียงเพื่อดูการตอบโต้ของนาง แต่คาดว่าเขาคงจับพิรุธใดๆไม่ได้ ดังนั้นจึงได้ออกมือห้ามหึ!คนประเภทนี้เป็นผู้ที่ไม่น่าไว้ใจมากที่สุดยากแก่การรับมือมากกว่าคนที่พูดจาตรงไปตรงมาอย่างผู้อาวุโสรองเป็นหลายเท่า” ไม่เป็นไร แม้การหายตัวไปของผู้อาวุโสใหญ่จะไม
