าวุโสทั้งสามก็ต้องผลัดกันมาต่อกรกับเจ้า นั่นก็จะทำให้เจ้าเหนื่อยล้าจนเกินไปไหนจะชายกำยำอีกสองคนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูนั่นอีก และยังมีคนไม่น้อยในชนเผ่าที่มีฝีไม้ลายมืออันเก่งกาจ หาได้เป็นผลดีกับเจ้าไม่เมื่อถึงตอนนั้น ดีไม่ดีพวกเราอาจจะโดนขับไล่ออกจากชนเผ่า แต่สิ่งหนึ่งที่รับประกันได้เลยก็คือ หนังสือทำเนียบบรรพชนจะถูกซ่อนให้ลึกลับมากกว่าเดิมแน่ๆมันได้ไม่คุ้มเสีย!”หลานเยาเยาพูดเตือนสติเพื่อช่วยเขาเมื่อได้ยินเช่นนั้น!68
หานแสก็หยุดชะงัก พร้อมพูดเหยียดหยามด้วยนํ้าเสียงอันเยือกเย็น:“พวกเขามีปัญญาทำได้แค่นั้น เจ้าก็กลัวพวกเขาแล้วงั้นรึ?”เขาพูดเช่นนั้น แต่เขาก็หันมา และกลับไปนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมด้วยสีหน้าดูหมิ่นดูแคลนเอ่อ……ไอ้ผีจอมผยองนี่!เดี๋ยวค่อยออกไปขโมยพร้อมนางตอนกลางคืนไม่ได้รึไง?แต่ก่อนอื่น พวกเขาต้องรู้ก่อนว่าหนังสือทำเนียบบรรพชนถูกเก็บเอาไว้ที่ใด?ตอนกลางคืนพวกเขาจะได้เคลื่อนไหวได้คล่องตัวในตอนแรก หานแสไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งในการที่จะบอกเรื่องนี้กับฮัวหยู่อัน แต่หลานเยาเยาก็ได้ชักแม่นํ้าทั้งห้ามาอธิบาย และสุดท้ายเขาก็ยอมจำนนซึ่งจะบอกเรื่องราวแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น อย่างไรก็ตามแค่ทำให้ฮัวหยู่อันเข้าใจว่าจะเอาหนังสือทำเนียบบรรพชนไปพัฒนายาถอนพิษ เรื่องอื่นๆนอกเหนือจากนั้นก็ห้ามพูดแม้แต่คำเดียวหลานเยาเยาเองก็จนปัญญา ทำได้เพียงแค่ตามนํ้าไปดีที่พวกเขาปรึกษากันเสร็จก่อน ฮัวหยู่อันนั้นได้เอาเสบี
