้องบอกสิ่งที่เจ้ารู้เกี่ยวกับหนอนพิษกู่จิ้นให้แก่ข้า เช่นนี้ข้าก็จะสามารถปรุงยาถอนผิดที่แท้จริงขึ้นมาได้ ก่อนหน้านี้เจ้าพูดว่า บนโลกนี้ไม่มียาถอนพิษอีกแล้ว ยาถอนพิษที่ว่านั่นมันเป็นเช่นไรกัน?”เมื่อรู้ว่าเลือดของหลานเยาเยาไม่สามารถถอนพิษได้อย่างสมบูรณ์ แววตาของหานแสก็ฉายแววสิ้นหวัง“ยาถอนพิษไม่มีแล้วก็คือไม่มีอยู่อีกแล้ว”63
นํ้าเสียงของเขาฟังดูไม่ค่อยสู้ดี แต่เมื่อได้มองดูใบหน้าที่สงบนิ่งของหลานเยาเยาเขาก็รีบสงบสติอารมณ์ จากนั้นก็ค่อยๆพูดว่า“ยาถอนพิษของหนอนพิษกู่จิ้นคือนํ้าปรโลก ซึ่งในเพลานี้ไม่มีใครรู้เรื่องสูตรของนํ้าปรโลกนั่นอีกแล้ว ครั้งหนึ่งมันเคยตกอยู่ในเงื้อมมือของราชครูในราชวงศ์เก่าแห่งประเทศก่วงส้าหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์เก่าแห่งประเทศก่วงส้า ราชครูก็หายตัวไป สูตรจึงได้หายสาบสูญไปด้วย เช่นนั้นนํ้าปรโลกก็ได้หายไปพร้อมกับการล่มสลายของราชวงศ์เก่าแห่งประเทศก่วงส้า”นํ้าปรโลกเป็นยาถอนพิษจริงๆรึ?หลานเยาเยาลองเอากลับมาคิดๆดู แววตาก็เป็นประกาย: “แต่นํ้าปรโลกมันก็ไม่ได้สาบสูญไปใช่หรือไม่? แล้วเจ้าเองก็เคยดื่มนํ้าปรโลกใช่ไหม?”นางเคยตรวจร่างกายของหานแสมามากกว่าหนึ่งครั้ง ซึ่งไม่เคยจะพบสาเหตุเลยแต่เมื่อใดก็ตามที่เขาป่วย ก็จะเจ็บปวดทรมานอย่างมากจนร่างกายนั้นโชกไปด้วยเลือดถึงแม้ว่าอาการดังกล่าว จะไม่สามารถทำให้นางเชื่อมโยงกับอาการของ*ฤทธิ์หนอนพิษกู่จิ้นได้แต่เพลานี้นางก็มุ่งมั่นในเรื่อง
