ใช่สิ!นางมีอะไรคุ้มค่าพอที่จะต้องภาคภูมิใจกันนางก็เป็นเพียงหัวแก้วหัวแหวนในชนเผ่าชนเผ่าหนึ่งเท่านั้น! คนอื่นนั้นคนหนึ่งเป็นท่านอ๋อง คนหนึ่งเป็นพราชายา ยังมีอีกคนที่ตัวตนลึกลับ แล้วก็ไม่ใช้เจ้านายที่จะไปหาเรื่องได้ง่ายๆ“พ่อใหญ่พ่อรองพ่อสามล่ะ?”“พวกท่านผู้อาวุโสกำลังปรึกษาเรื่องต่างๆอยู่ขอรับ”“งั้นพวกข้าเข้าไปก่อนนะ พวกเจ้าให้คนไปบอกพวกเขาสักคำ มีแขกสำคัญมาถึง การต้อนรับจะขาดตกบกพร่องไม่ได้“ขอรับ!”จากนั้นฮัวหยู่อันก็เดินพาพวกเขาเข้าไปหลานเยาเยาที่เดินอยู่ด้านหลังกับเย่แจ๋หยิ่ง ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปชิดๆกับเย่แจ๋หยิ่ง ถามด้วยเสียงที่แผ่วเบาว่า : “เสี่ยวฮัวฮัวมีพ่อตั้งมากมาย แล้วคนไหนเป็นพ่อแท้ๆกันแน่?”“ล้วนไม่ใช่”“หากว่าไม่ใช้ งั้นทำไมต้องเรียกพวกเขาว่าพ่อด้วยล่ะ? แล้วยังจะเรียกตามลำดับด้วย” และจากในนํ้าเสียงของเสี่ยวฮัวฮัวฟังออกว่า พวกผู้อาวุโสเหล่านั้นเหมือนจะดีกับนางมาก1519
หานแสที่เดิมทีเดินอยู่ด้านหน้าพวกเขา ก็ก้าวเท้าช้าลงทันใด ได้ยินข้อสงสัยของหลานเยาเยาจึงพูดขึ้นว่า :“เพราะว่าพ่อแท้ๆของฮัวหยู่อันคือหัวหน้าชนเผ่า แม่ก็เป็นฮูหยินหัวหน้าเผ่า หลังจากที่นางเกิด พ่อแม่ก็ตายทั้งคู่ ดังนั้นผู้อาวุโสสามคนนั้นจึงช่วยกันเลี้ยงนางมาจนโต กล่าวกันว่าอนาคตของนางคือผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าชนเผ่า”นํ้าเสียงของหานแสแผ่วเบา แต่ในนํ้าเสียงกลับเผยถึงการเหน็บแนมและไม่ใยดีที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เพียงแต่……“
