ทำไมเจ้าถึงรู้อย่างแจ่มแจ้งขนาดนี้? ราวกับว่าเจ้าก็เคยเป็นคนในชนเผ่านี้ด้วย”“ไม่อยากเป็น!”เพียงได้ยินคำพูดของหลานเยาเยา หานแสก็หรี่ตาลงอย่างเกรี้ยวกราด พูดออกไปสามคำด้วยความโมโห แล้วก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว“คนคนนี้……จริงๆเลย พวกเราคุยกันอยู่ดีๆ ก็จะเข้ามาพูดแทรกให้ได้ พูดแทรกจบยังจะโกรธอีก แปลกประหลาด”เพียงแค่……อยู่ดีๆ ทำไมเขาจึงโกรธ?1520
หลานเยาเยาหันหน้าไปคิดจะปรึกษาเย่แจ๋หยิ่งต่อ แต่กลับเห็นเย่แจ๋หยิ่งมองไปที่แผ่นหลังของหานแสเหมือนกำลังวิเคราะห์อยู่ หลานเยายจึงรู้สึกหมดความสนใจขึ้นมาทันทีได้ เช่นนั้นก็เดินทางของตัวเองดีดีเถอะ?ฮัวหยู่อันพาพวกเขากลับมาถึงบ้านที่เป็นของนางเอง นั้นเป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสทั้งสามสั่งให้คนช่วยกันสร้าง เป็นบ้านที่ใหญ่ที่สุดงดงามที่สุดในชนเผ่าหยินไห่“คุณหนู ดูนี่สิ ที่นี่คือที่ที่ข้าอาศัยอยู่เมื่อก่อน กว้างขวางพอหรือไม่?”“ดีมากจริงๆ!”แม้ว่าจะใหญ่โตไม่ได้ครึ่งหนึ่งของจวนอ๋องเย่ และไม่ได้อลังการโอ่อ่าเหมือนจวนอ๋องเย่ แต่กลับมองออกได้ว่า ที่นี่ถูกสร้างด้วยความตั้งใจเป็นอย่างมากก่อนหน้านี้รู้จากโม่ซางมาว่าพวกผู้อาวุโสนั้นมีความรักความเอ็นดูเสี่ยวฮัวฮัวเป็นพิเศษ ยังพูดอีกว่าเมื่อนางอายุครบสิบแปดปีก็จะสนับสนุนให้นางเป็นหัวหน้าชนเผ่าคิดไม่ถึงว่าพวกผู้อาวุโสจะเอ็นดูนางถึงขั้นที่แม้แต่บ้านที่ให้อยู่ก็เป็นหลังที่ดีที่สุดขณะที่นางกำลังดีใจแทนฮัวหยู่อันอยู่นั้น ข้า
