งเก็บกลับมาอีก เกรงว่าห้องนี้จะไม่สามารถรองรับได้แล้วจากนิสัยขี้งกของหลานเยาเยา ถึงเวลานั้นคงให้คนอื่นมาเบียดอยู่ห้องเดียวกับเขาแน่ เขาไม่เอาด้วยหรอก“หลานเยาเยามีจิตใจดังแม่พระมาตลอด เห็นคนเจ็บเป็นไม่ได้ แต่ว่า นางรู้ขอบเขต หลังจากนี้คงจะไม่มีทางใจดีแบบนี้อีกแล้ว” เย่แจ๋หยิ่งมั่นใจในจุดนี้ถึงอย่างไรเสีย!เมื่อคืนหลานเยาเยาได้ให้สัญญารับรองกับเขาแล้ว“อ๋องเย่มีวิธีการสอนภรรยาจริงๆ น่านับถือ!”“นั่นเป็นธรรมดา” เย่แจ๋หยิ่งเชิดหน้าขึ้นด้วยความภูมิใจ ในส่วนที่หลานเยาเยาว่านอนสอนง่าย ทำให้อิ่มอกอิ่มใจขึ้นมาบ้าง1496
เพียงเสียงพูดสิ้นสุดลงประตูที่ปิดสนิทโดยถูกถีบให้เปิดออก หลานเยาเยามือหนึ่งพยุงเอวไว้ อีกมือหนึ่งลูบหน้าท้อง นำหน้าเขามาก่อนหลังจากที่หลานเยาเยาเข้ามา ก็มีอีกสองคนที่ตามเข้ามาติดๆ“มามามา รีบเข้ามา อาฝู เจ้าพยุงโม่ซางเข้าไปหาที่นั่งข้างในก่อน คิดว่าเป็นเหมือนบ้านของตัวเองนะ อีกครู่หนึ่งข้าจะทำการรักษาให้เขา”อาฝูและโม่ซางรีบกล่าวของคุณ : “ขอบคุณคุณชาย”เย่แจ๋หยิ่งที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง : “……”เมื่อเห็นสีหน้าที่ดูโกรธเคืองของเย่แจ๋หยิ่ง หานแสที่อยู่ด้านข้างก็อดไม่ได้ที่จะเอามือปิดหน้าแล้วยิ้มตอนแรกที่หลานเยาเยาเข้ามาในห้องไม่ได้สังเกตเห็นเย่แจ๋หยิ่งไม่ว่าอย่างไร จากเหตุการณ์สองวันก่อนที่ผ่านมา คาดว่าตอนนี้เย่แจ๋หยิ่งคงไม่ได้อยู่ที่ห้อง แม้ว่าจะอยู่ที่ห้อง ก็อาจจะอยู่แต่เพียงห้องรับแขก