ียงแค่เปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ยังฉีดนํ้าหอมอีกด้วย กลิ่นหอมฟุ้งไปทั้งตัวที่น่าแปลกว่านั้นคือ ท่าทางของเขาที่เห็นก่อนหน้านี้ ยังคิดว่าเขาแพ้อาหารทะเล บวกกับอาการป่วยของเขา ดังนั้นจึงทำให้เขารู้สึกทรมานขึ้นมากะทันหันดูจากตอนนี้ น่าจะไม่ใช้แล้วไม่ว่าอย่างไร ท่าทางเขาที่กำลังกินอาหารทะเลในตอนนี้ดูมีความสุขมาก“ผมของเจ้า……”หลานเยาเยายังไม่ทันพูดจบ ก็เห็นหานแสเงยหน้าขึ้นมา มองนางแปลกๆจากนั้นก็ก้มหัวลงอย่างรวดเร็ว ถามด้วยความไม่แน่ใจว่า :“ผมทำไมรึ?”“ไม่ทำไมหรอก! แค่เปียกแฉะ คิดว่าเจ้าไปอาบนํ้ามาซะแล้ว”1456
“อืม!”หานแสตอบรับเบาเบา แล้วก็หยิบปิ้งย่างขึ้นมากินอีก หลานเยาเยาคิดว่าเขาจะไม่พูดอะไรอีก กลับคิดไม่ถึง กินหมดไปหนึ่งไม้ เขาก็พูดขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง: “เสื้อผ้าสกปรก ก็เลยไปอาบนํ้า”“อ่อ!”หลานเยาเยาไม่ได้พูดอะไรอีก และกินปิ้งย่างอย่างเงียบๆ และไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ปิ้งย่างบนโต๊ะก็ถูกกินไปพอประมาณแล้วนางเงยหน้าขึ้นมากะทันหัน กล่าวด้วยสีหน้าที่จริงจังอย่างมาก :“มีกลิ่นคาวเลือด”คราวนี้ มือของหานแสชะงักไป แววตาแสดงความประหลาดใจออกมาแวบหนึ่ง : “กลิ่นคาวเลือด?”“อืม โชยมาจากทางนั้น” หลานเยาเยาชี้ไปทางกลุ่มคนข้างๆไม่รู้ว่าคนพวกนั้นกำลังมุงดูอะไรอยู่ โดยรวมแล้วก็คือชี้ไปชี้มา แสดงความคิดเห็นกันเบาๆดูท่าแล้ว น่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น“ไป พวกเราไปดูกัน” ยังไงก็ถือว่ากินดื่มอิ่มเต็มที่แล้ว ในเมื่อมีเรื
