เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้อย่างรวดเร็ว นางอยากทำความเข้าใจกับเรื่องของพวกเขาจากความทรงจำเหล่านี้และหานแสที่หายไปจากตรงหน้าของหลานเยาเยา ในเวลานี้ได้มาถึงในซอยที่เงียบสงบเขาพิงกำแพง ลำตัวหดงอลงเล็กน้อย ทั้งร่างกายสั่นเทา1451
ผ่านไปสักพักเขาที่ก้มหัวอยู่ก่อนหน้านี้ค่อยๆเงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่ดูมีเสน่ห์อันแสนร้ายกาจ เผยให้เห็นถึงใบหน้าอันหล่อเหลาที่สุด หน้าทั้งหน้าปรากฏถึงความดุดันมากขึ้นทั้งๆที่เป็นหน้าเดิม แต่ไม่ได้ดูปกติธรรมดาอีกต่อไปนี่ก็คือโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาแต่ว่า!เมื่อเขาเอามือยกช่อผมที่ห้อยอยู่ตรงหน้าหน้าอกขึ้นมา กลับพบว่าช่อผมนั้นได้เปลี่ยนเป็นสีขาวเงินแล้ว……“ใครกัน?”“คํ่าคืนดึกดื่น ทำอะไรลับๆล่อๆอยู่ตรงนั้น?”เสียงห้าวหาญสองเสียงดังขึ้นจากในซอย พวกเขาใส่ชุดเครื่องแบบของนักการศาลาว่าการ กลับมีดวงตาที่ออกแววดุดัน ทั้งสองคนกำลังแบกกระสอบใบใหญ่ ซึ่งปลายกระสอบด้านหนึ่งมัดไม่แน่น ทำให้เห็นใบหน้าที่ดูดีของหญิงผู้หนึ่งพร้อมแขนสองข้างที่ขาวราวหิมะตาสองข้างของหญิงผู้นั้นปิดสนิท เหมือนกับว่าสลบไปหานแสเอียงไปมองพวกเขาแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้ตอบอะไรพวกเขา แล้วก็หันกลับมามองที่เส้มผมของตัวเองอีกครั้ง“พูดถึงเจ้านั่นแหละ หูหนวกรึไง? กล้าไม่ตอบคำถามข้า อยากตายงั้นหรือ?”1452
“ไปเสียเวลาพูดอะไรกับเขา เขาเห็นเรื่องดีๆที่พวกเราทำแล้ว ฆ่าให้ตายไปเลยก็จบเรื่อง”คำว่าเรื่องดีๆที่ออกจากปากพวกเขา ต
