และบินจากไปหืม?สิ่งที่ลอยอยู่นั่นดูไม่เหมือนเป็นแผ่นกระดานเอาเสียเลย มันดูเหมือนคน นั่นคือศพลอยนํ้าอย่างนั้นเหรอ?หลานเยาเยาก้าวเท้าเตรียมจะกระโดดลงไปในทะเล แต่เมื่อรู้ว่าด้านหลังดูเงียบไป จึงรีบหันตัวกลับไปพร้อมกับเข็มเงินที่ปรากฏในมือพี่ใหญ่นั้นถือก้อนหินหมายจะทำร้ายนาง แต่ยังไม่ทันจะได้โยนทุ่มใส่ ตัวเขาก็ร่วงลงไปกับพื้นเสียแล้วเอ๋?เขาไม่ได้ถูกตัวนางทำ แต่เป็นเถ้าแก่โรงนํ้าชาที่อยู่ด้านหลังของพี่ใหญ่นั่นเอง มือเขาใช้ไม้คํ้าเอาไว้ มือนั้นยังคงสั่นเทาไปหมด1437
ดูเหมือนนี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้!“ท่านมาได้ยังไง? ” หลานเยาเยาเก็บเข็มเงิน พลางมองไปที่เขา“คนคนนี้มีชื่อเรื่องความร้ายกาจ ไม่ว่าเล่ห์หรือกลเขาก็เอามาใช้ทั้งสิ้น ข้าเกรงว่าท่านจะพ่ายท่าเสียที จึงตามมา ดูท่าข้าจะคิดมากไปเอง”เขามองออกว่าคนผู้นี้ดูมีเชาว์กว่าชายก่อนหน้านี้มากนัก หากว่าเขาไม่จัดการให้ คนคนนี้ก็สามารถที่จะจัดการได้อย่างง่ายดาย เมื่อคิดแบบนี้แล้ว ดูเหมือนตัวเขาจะเข้ามายุ่งมากไป“ดูบาดแผลเจ้าท่าจะเจ็บไม่น้อย ยังจะตามมาอีก ความตั้งใจสูงนัก”“คุณชายก่อนหน้านี้ได้ช่วยชีวิตพวกข้าไว้ที่โรงนํ้าชา ตอนนี้ท่านยังมาช่วยพวกข้าอีก มันเป็นเรื่องที่สมควรแล้วแต่ข้าเองก็ไม่มีกำลังมากพอที่จะช่วยอะไรท่านได้อยู่ดี” เถ้าแก่โรงนํ้าชาพูดอย่างรู้สึกละอายใจ“ข้าเองก็กำลังกังวลว่าไม่มีใครช่วย แต่เจ้ามาได้ทันเวลาพอดี” เดิมทีคิดจะว่ายนํ้าไป แ
