ะถูกตกใจไปไม่เบา“มาแล้ว!”หลานเยาเยารีบก้าวไปยังประตูห้องแล้วเปิดประตูดูดวงตาก็หรี่ลงทันที!พี่ใหญ่นายพรานตาสองข้างแดงกํ่า ใบหน้าเต็มไปด้วยความวิตกกังวล ในมือของเขาไม่มีอาหารกลางวัน รอบคอกลับล้อมไปด้วยแผงลูกคิด และแผงลูกคิดนั้นล้อมไปด้วยหนามแหลม……นางยังไม่ทันได้ขยับ แผงลูกคิดนั้นก็ขยับอย่างรวดเร็วแล้วหัวของพี่ใหญ่นายพรานก็ตกลงไปที่พื้น เลือดพุ่งตรงราวกับเสาออกมาทันทีมีเสียงดัง“ปัง”!ร่างกายอีกครึ่งที่เหลืออยู่ถูกทิ้งไปด้านข้าง และด้านหน้าของนางก็ปรากฏใบหน้าอัปลักษณ์ขึ้นมา1409
ทันใดนั้น แสงอาทิตย์ก็สาดเข้ามาในห้องพร้อมกับลมกระโชกแรง“เจ้าคือหลานเยาเยา?! ข้า ท่านเจ็ดจากยิงจวน”เสียงของคนผู้นี้แปลกมาก ฟังไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง อีกทั้งสีหน้าของเขาก็เยาะหยัน ไม่ได้สนใจหลานเยาเยาสักนิด“เทพไป๋อู่ฉาง!”จำได้ว่านางเคยอ่านหนังสืออยู่เล่มนึง ในหนังสือบันทึกบางเรื่องในพระราชวังยมราชนอกจากพญายม เฮย-ไป๋อู่ฉาง(ยมทูตขาวดำ)ก็เป็นผีสองตนที่ค่อนข้างสำคัญมือของเทพไป๋อู่ฉางถือแผงลูกคิด ถูกเรียกว่าท่านเจ็ดส่วนเทพเฮยอู่ฉางมือถือโซ่ตรวน ถูกเรียกว่าท่านแปดฆาตกรผิวขาวจนทำให้คนตกใจที่อยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าเหมือนใช้ผงแป้งกองไว้รวมกัน ไม่มีสีของเลือดแม้แต่น้อย เหมือนเทพไป๋อู่ฉางในยมโลกปรากฏตัวอย่างกะทันหันในโลกมนุษย์“รู้ไม่น้อยเลยนี่”เทพไป๋อู่ฉางชำเลืองมองนางอย่างดูถูก แววตานั้นเหมือนมองคนตาย“บนรายชื่อยมราชชื่อของเ
