ูสึกถึงความมั่นคงเป็นอย่างมาก ราวกับว่าต่อให้เจอกับสถานการณ์เช่นนี้ สำหรับเขาแล้วก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อันใด ไม่รู้ว่าเขานั้นเคยพบเจอกับสิ่งใดมาก่อน?ความคิดนี้หยั่งลึกเข้าไปวุ่นวายในจิตใจของนางอย่างห้ามไม่ได้ขณะที่เรือลำใหญ่กำลังเคลื่อนอยู่ภายใต้กลุ่มเมฆดำ สายฟ้าก็ผ่าลงมายังตัวเรือเป็นระลอกๆอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพียงแต่……ยังถือว่าโชคดีเพราะเรือใหญ่สามารถหลบหลีกสายฟ้ามรณะแล้วยังแล่นออกมาจากกลุ่มเมฆดำได้อย่างฉิวเฉียด1300
เพียงแต่หลังจากที่แล่นออกมาจากกลุ่มเมฆดำ เย่แจ๋หยิ่งก็บังคับเรือใหญ่เลี้ยวไปยังทางทะเลลึกคราวนี้หลานเยาเยากลับไม่ได้ถามสิ่งใด……เพราะว่านางเข้าใจแล้ว ว่าสัตว์ร้ายตัวใหญ่เมื่อสักครู่นี้นั้น…อ๋อ ไม่สิ จะพูดให้ถูกก็คือเรือแห่งความสิ้นหวัง สาเหตุที่มันแล่นเข้าไปในกลุ่มเมฆดำนั้นเป็นเพราะ ด้านท้ายของมันมีกลุ่มเมฆดำที่มีขนาดใหญ่กว่ากลุ่มเมฆดำทั้งสี่ด้านเมื่อสักครู่นี้รวมกันเสียอีก ดังนั้นเรือแห่งความสิ้นหวังจึงได้แล่นเข้าไปในกลุ่มเมฆดำที่พวกเขาอยู่ก่อนหน้านี้“ครืม…..ครืม……ครืม…..”เสียงฟ้าร้องที่อึมครึม ทำให้ผู้คนที่นั่งอยู่บนเรือใหญ่ต่างก็กรีดร้องออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน มือของหลานเยาเยาที่จับชายแขนเสื้อของเย่แจ๋หยิ่งก็มีเหงื่อไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้และพลันกุมหัวใจเอาไว้อย่างไม่ยอมปล่อยวางในขณะที่ไม่รับรู้สิ่งใด นางก็กอดเย่แจ๋หยิ่งแน่นขึ้น….หลังจากคำชี้แนะของเย่แจ๋หยิ่งก็ไม่รู้ว่าเ
