สบาย1265
ต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวัน เย่แจ๋หยิ่งกินดื่มและสนุกสนานอยู่กับนางทุกวันทุกที่ที่ไป ขอแค่เป็นอาหารที่นางชอบ ก็จะถูกเย่แจ๋หยิ่งซื้อไว้ทั้งหมดและหลายวันมานี้ ผู้คนที่เข้ามาเพื่อสร้างความเดือดร้อนได้หายไปทั้งหมดอย่างกะทันหัน และยังมีเหล่ามติมหาชนที่ชอบคุยโว ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกันหลานเยาเยารู้ เพราะเย่แจ๋หยิ่งลงมือแล้วในคืนนี้ หลานเยาเยายังคงอยู่ในห้องบรรทมของเย่แจ๋หยิ่ง เพิ่งผ่านช่วงเวลาหนึ่ง นางก็ลืมตาทั้งสองขึ้นมองดูเย่แจ๋หยิ่งที่กำลังหลับอยู่ นางเหยียดแขนเหยียดขาลุกขึ้น มาที่โต๊ะและนั่งลงอย่างรวดเร็ว นำกระดาษและปากกาที่เตรียมไว้เมื่อนานมาแล้วออกจากระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ จากนั้นถือมุกเย่หมิงเพื่อส่องสว่าง เขียนบนกระดาษสีขาวอย่างจริงจังนางเขียนคำน้อยมาก เครื่องหมายวรรคตอนรวมกันไม่ถึงสิบคำหลังจากเขียนเสร็จ หลานเยาเยาก็มาที่เตียงอีกครั้งถือมุกเย่หมิงด้วยมือข้างเดียว เฝ้าดูใบหน้าของเย่แจ๋หยิ่งราวกับเทวดามาจุติอย่างเงียบๆ จู่ๆ นางก็เอื้อมมือออก อยากสัมผัสใบหน้าของเขาแต่มือก็ตกค้างอยู่กลางอากาศนางเริ่มอาลัยอาวรณ์ความงามของเย่แจ๋หยิ่งตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?1266
หากมีวันใดวันหนึ่ง เขารู้ว่าตนเองมีความเกี่ยวข้องกับผู้คนจากราชวงศ์ก่อนกระทั่งเป็นไปได้ว่าเพราะช่วยคนของราชวงศ์ก่อน และกระทบต่ออำนาจของเขาเขาจะปฏิบัติกับตนเองเหมือนเดิมไหม?ในจุดนี้ หลานเยาเยาไม่กล้าคิดและไม่อยากไปคาดหว
