้นด้วยเข้ารู้ว่า เสื้อผ้าของชายร่างเตี้ยวัยกลางคนผู้นั้นที่ได้รับพิษสั่งทำเป็นพิเศษหลังจากใส่แล้วจะไม่ถูกสารพิษบนผิวหนังทำลายหรือว่าหลานเยาเยาจะรู้จริงๆ?แต่ทำไมนางยังพูดว่าไม่ป่วย?ความสงสัยในใจเขายังไม่ปะติดปะต่อจนจบสิ้น หลานเยาเยาก็ชี้นิ้วไปยังชายร่างเตี้ยวัยกลางคน จากนั้นเสียงที่ดังกังวานและชัดเจนดังขึ้น:“เขา ได้รับพิษแปลกชนิดหนึ่ง รุนแรงและแปลก เลือดจะออกจากทวารทั้งเจ็ดถึงแก่ความตายหลังจากได้รับพิษสามวัน หลังจากตายไม่ถึงหนึ่งชั่วยามกระดูกก็จะสูญหายไปพิษนี้จะไม่เข้าสู่อวัยวะภายในในเวลาอันสั้น จะติดเฉพาะบนผิวหนังของมนุษย์ ผู้ที่สัมผัสผิวหนังทุกคนจะติดพิษนี้แต่เมื่อสารพิษเข้าสู่อวัยวะภายใน แม้ว่าจะมียาแก้พิษแต่ก็ไม่ช่วยอะไรแต่!1226
ไม่เป็นไร ตัวเขาเองก็เป็นหมออยู่แล้ว ใช้พิษนี้มาทดสอบข้า จะต้องมียาแก้พิษพกติดตัวแน่นอนไม่เช่นนั้น หากไม่ระวังทำให้สารพิษล่วงลํ้าเข้าไปในอวัยวะภายใน งั้นก็ได้ไม่คุ้มกับสิ่งที่เสียไป ดังนั้นข้าจึงบอกว่าเขาไม่ได้ป่วยและไม่ใช่เรื่องเกินจริงแต่อย่างใด”เสียงของหลานเยาเยา เข้าหูของทุกคนทีละคำละคำ ช่วยไม่ได้ที่ทุกคนจะถูกดึงดูดนางในเวลานี้ สีหน้าท่าทางเอาจริงเอาจัง สายตาที่เฉียบคม บุคลิกที่มองไม่เห็นอย่างหนึ่งแสดงออกมาทันที ราวกับว่าสามารถฉุดลมหายใจของผู้คนได้สิ้นสุดคำพูด!หลานเยาเยาเลียริมฝีปากรู้สึกกระหายนํ้าแล้วสิ!และแล้ว นางยกนํ้าชาอุ่นขึ้น จิบเบาเบาคำหนึ่ง จ
