วามรัก ในใจหลานเยาเยาคำรามร้องด้วยความโกรธคำพูดโกหกนี้พูดจนนางแทบจะเชื่อว่าจริงแม้จะรู้ว่าจุดประสงค์ที่เขามามันไม่ดี แต่สำหรับเรื่องวางยาพิษน่าจะไม่ใช่เขาที่ทำ“เจ้าไปซะ!”เมื่อประโยคนี้ออกมาทำให้ป่ายเม่ยเซิงและจื่อซีตกตะลึง จื่อซียังไม่ทันพูดอะไรป่ายเม่ยเซิงก็ไม่พอใจก่อนแล้ว1183
“แม่คนงาม มันไม่ง่ายเลยนะที่จะเข้ามาพบเจ้าได้ ทำไมถึงไล่ข้าไปแล้วหล่ะ?ถ้างั้นเจ้าให้ข้าคอยปรนนิบัติข้างกายเจ้าไหม?”“ได้ งั้นเจ้าก็อยู่ก่อน!” หลานเยาเยาพยักหน้าแบบไม่คิด นี่ยิ่งทำให้ป่ายเม่ยเซิงและจื่อซีรู้สึกเหลือเชื่อพราชายาคงไม่คิดจะเลี้ยงนายบำเรอใช่ไหม?ถ้าหลังจากเจ้านายรู้จะต้องสับเจ้านายบำเรอนี้ให้หมากินแน่เขายังไม่ทันได้คิดอย่างละเอียด เสียงของหลานเยาเยาก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง“ท่านอ๋องของเรานั้นชอบปฏิบัติอย่างโหดร้ายต่อผู้ที่ลักลอบเข้ามาในตำหนักที่สุด ทอด ตัดสดๆ นํ้าส้มสายชู ผัด ตัดอวัยวะก็ดูเหมือนจะมี ถ้าเจ้าอยู่ต่อก็ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว ลองลิ้มรสฝีมือของท่านอ๋องสักหน่อยก็ถือเป็นสิริมงคลอย่างหนึ่ง”จื่อซี:“……”พราชายาพูดนี่สรุปคือเจ้านายหรือข้อเสียของเจ้านาย?”แต่ที่เขาได้ยินทำไมมันเหมือนกับการผัดผักมากกว่านะ?แต่หลังจากที่ป่ายเม่ยเซิงได้ยินดังนั้น คอก็หดลงหลังจากกลืนนํ้าลายอย่างยากลำบากแล้วก็ยิ้มแหยๆ“งั้นไม่รบกวนแล้ว!”ได้ยินมาว่าอ๋องเย่กระหายเลือดโหดร้ายที่สุด ดูท่าแล้วน่าจะสมคำรํ่าลือ เขาต้องรักษาชีวิ