ตไว้1184
“ส่งแขก!”แต่ส่งแขกนี้ไม่ใช่การไปส่งเขาที่ประตูอย่างเกรงใจ แต่เป็นการที่หลังจากแก้มัดเขาแล้วแล้วโยนเขาจากข้างในรั้วกำแพงออกไปรั้วนอกกำแพงหลังจากได้ยินเสียงอู้อี้ องครักษ์ลับก็ต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ป่ายเม่ยเซิงที่ถูกโยนหน้าตาบวม หลังจากส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวดก็ผิวปากออกมาอย่างจนตรอกในไม่ช้าก็มีการเคลื่อนไหวพุ่งออกมากลางอากาศ ร่างอีกร่างหนึ่งตกมาอยู่ข้างเขา หลังจากที่เห็นท่าทางกระอักกระอ่วนก็หัวเราะขึ้นมายกใหญ่“โอ้ รูปร่างนี่ไม่เลวเลย! ข้าไปหาช่างวาดดีกว่าให้เขาวาดรูปร่างเจ้า”เมื่อคนนั้นพูดจบก็ดูเหมือนจะทำจริงๆ พอยกเท้าจะก้าวก็ถูกป่ายเม่ยเซิงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด“ซาหมั่นเฉิง นี่มันเวลาอะไรแล้วยังมาพูดไร้สาระอยู่ ยังไม่รีบช่วยข้าแก้เชือกอีก”ป่ายเม่ยเซิงหดหู่ใจมากเขาเป็นชายหนุ่มรูปงาม รูปร่างกำยำ แค่กะพริบตาก็สามารถทำให้หญิงสาวหมื่นพันคนหลงใหลได้แม่สาวงามนั่นโหดร้ายเกินไป ปฏิบัติต่อนางอย่างนั้นมันช่างทำร้ายใจเขามากซาหมั่นเฉิงคุณอาวัยกลางคนนั่นก็ไม่ได้จะไปหาช่างวาดมาจริงๆ ที่เขาพูดอย่างนั้นเพียงแค่อยากแกล้งป่ายเม่ยเซิงก็เท่านั้น1185
หลังจากแก้มัดให้ป่ายเม่ยเซิง เขาก็ถามนิ่งๆว่า“เรื่องเป็นยังไงบ้าง?”เมื่อพูดเช่นนี้ออกมา ป่ายเม่ยเซิงที่นัยน์ตาเต็มไปด้วยความคับแค้นใจก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง“ยังคงไม่ได้เบาะแสอะไร ตอนแรกจะไปที่ตำหนักนอนอ๋องเย่แต่กลับถูกเจอเสียก่อน”ที่จริงไม่ได้เป็น
