่องแบบนี้แม้เขาจะทำง่ายๆ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพราชายาเขาก็ยังประหม่าอยู่บ้าง“เชดดดด!”1175
หลานเยาเยากุมขมับหมดคำพูดนี่มันเรื่องอะไรกัน?ทำไมนางรู้สึกว่าที่เย่แจ๋หยิ่งออกไปไม่ใช่เพราะมีเรื่องด่วนแต่เหมือนกับหลบหนี!ตอนนี้ก็ดี นางยุ่งแล้วโชคดีที่จื่อซีพูดเหล่าองครักษ์ลับก็ต่างเฝ้าจวนอ๋องเย่อย่างเคร่งครัด ไม่ปล่อยให้คนที่อยู่ในความมืดออกไปได้แต่ทว่า คนที่หลบอยู่ในความมืดนั้นซ่อนตัวอย่างดี ในชั่วครู่ชั่วยามเกรงว่าจะค้นหาไม่เจอ“พราชายา ตอนนี้ทำเช่นไรดี?” จื่อซีถามอย่างจริงจังเจ้านายพูดว่า พราชายาสามารถจัดการเองได้เขาเพียงแค่ต้องให้ความร่วมมืออย่างดีก็พอ“ยังจะทำอะไรได้? ไปล่อเขาออกมาก็ได้แล้ว”“ล่อ ล่อออกมา?”คนที่หลบอยู่ก็จะซ่อนตัวไม่ทันอยู่แล้วจะถูกล่อออกมาได้ยังไง?เว้นแต่จะเป็นคนโง่!“คนหุบเขาก็มีวิธีของตนเอง รอหลังจากผ่านไปสักครึ่งชั่วยามค่อยสั่งให้คนในตำหนักปล่อยข่าวลือว่า พิษของคุณหนูสี่จากตระกูลหลี่แก้ได้แล้วอีกทั้งยังจับฆาตกรได้แล้วกำลังเตรียมส่งไปที่ว่าการ”1176
ได้ยินดังนั้น!หลังจากที่จื่อซีสงสัยก็ดูเข้าใจอะไรขึ้นมาทันที“พราชายา นี่เก่งกาจมากจริงๆ”เก่งกาจ? ที่มันเป็นวิธีที่เก่งกาจอย่างไร?” หลานเยาเยารู้สึกว่าสมองของจื่อซีไม่ได้ดีไปกว่านาง ไม่สามารถที่จะเข้าใจว่านางคิดจะทำอะไรได้เร็วขนาดนั้น“พราชายาไม่ได้กำลังคิดหรือว่า จะอ่อนข้อให้เรื่องสงบก่อนจากนั้นก็ค่อยจัดการ?”แม้จวนอ๋องเย่จะใหญ่มา
