กแต่ก็ใหญ่ไม่เท่ากับเมืองหลวงอีกทั้งตอนนี้ก็ยังถูกคุ้มกันแน่นหนา คนวางยานั่นจะหนีออกไปก็หนีไม่ได้ดังนั้นพราชายาต้องทำให้คนทำเรื่องที่คุณหนูสี่จากตระกูลหลี่โดนยาสงบลงก่อน หลังจากนั้นก็ค่อยๆจับกุมคนวางยาใครจะรู้……หลานเยาเยามองเขาเหมือนมองคนโง่“ยังจะอ่อนข้อให้เรื่องสงบ? พิษบนร่างกายของคุณหนูสี่จากตระกูลหลี่ยังกำจัดไปไม่หมด คุณหนูจากแต่ละตำหนักก็ยังถูกกักเอาไว้ในตำหนัก จะอ่อนข้อให้เรื่องสงบได้อย่างไร?”“งั้นพราชายาต้องการ……”ทำอะไร?1177
“แน่นอนว่าต้องการจับคนที่แอบซ่อนอยู่ในที่มืดออกมา เจ้าไปบอกองครักษ์ก่อนเถอะ ความลับจะได้ไม่รั่ว”จื่อซีที่ปกติก็ดูฉลาด ทำไมวันนี้ถึงได้ซื่อบื้อขนาดนี้นะ?“ขอรับ พราชายา!”จื่อซีก็จำใจมาก!เจ้านายสั่งให้เขาโกหกพราชายา ในใจเขารู้สึกผิดมาก เจ้ารู้ไหมว่าพราชายาต้องการทำอะไร?แต่คิดไม่ถึงว่าเขาก้าวไปไม่กี่ก้าวก็ถูกหลานเยาเยาเรียกเอาไว้“เดี๋ยวก่อน จื่อซี ข้าเห็นว่าวันนี้เจ้าดูไม่ปกติเลย เพราะมีเรื่องอะไรปิดบังข้าใช่หรือไม่?”“ไม่มีไม่มี”หลานเยาเยาเดินไปตรงหน้าจื่อซี มองเขาแล้วมองเขาอีกมองจนจื่อซีเหงื่อตกถึงพูดต่อว่า“ไม่มีก็ไม่มี เจ้าจะทำท่าทางหดหู่ไปทำไม? หลังจากที่เจ้าทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จจะให้พ่อครัวมาทำขาหมูตุ๋นให้”จื่อซีผิดปกติไปจริง! แต่ต้องแก้เรื่องพิษก่อนแล้วค่อยมาหลอกถามเขา“ขอรับๆๆ!”ขาหมูตุ๋นกับคนวางยาพิษเกี่ยวอะไรกัน?1178
จื่อซีหน้างงๆแต่เมื่อเห็นหลานเย
